رهبري اصيل رويكردي جديد جهت هوشمند سازي بيمارستانها

زمينه و هدف: رهبري اصيل، يك الگوي رفتاري رهبري مبتني بر ديدگاه هاي اخلاقي است. هدف پژوهش حاضر، بررسي رابطه رهبري اصيل و هوش سازماني در بيمارستان امام رضا (ع) كرمانشاه بود. روش پژوهش: اين پژوهش، پژوهشي كاربردي و همبستگي است. تعداد 291 نفر از كاركنان بيمارستان امام رضا (ع) كرمانشاه در مطالعه شركت كردند. نمونه گيري به روش تصادفي ساده انجام شد. داده ها با استفاده از 2 پرسشنامه استاندارد گاردنر و همكاران براي سنجش رهبري اصيل و آلبرشت براي سنجش هوش سازماني جمع آوري شد. داده هاي جمع آوري شده با نرم افزار آماري SPSS 21 و آزمون هاي همبستگي پيرسون و رگرسيون مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته ها: يافته هاي پژوهش نشان داد، بين رهبري اصيل و هوش سازماني رابطه مثبت و معنا دار (0/525 =r و P 0.001 ) وجود دارد. يعني به كارگيري سبك رهبري اصيل در بيمارستان موجب ارتقاء سطح هوش سازماني مي شود. نتيجه گيري: به كارگيري سبك رهبري اصيل، مي تواند از طريق ارتقاء هوش سازماني نتايج مطلوبي را ايجاد نمايد.