بررسي ادبيات عاميانه كردي

پژوهش حاضر به ادبيات عاميانه كردي مي‌پردازد. ادبيات عاميانه، آن بخش از متون نظم و نثري است كه به صورت مكتوب و يا شفاهي در ميان مردم عامي نسل به نسل و سينه به سينه به آيندگان رسيده و حامل افكار و باورها و احساسات و تخيّلات و پندها و سرگرمي‌ها و ... است. اين گونه‌ي ادبي نشان دهندۀ روح تپندۀ ملت ها در طول قرون بوده و همواره منشأ ادبيات رسمي و منشيانه بوده است. با اين تفاوت كه اگر ادبيات رسمي نتواند به خوبي فرهنگ مردم را نشان دهد، ادبيات عوام به خوبي از عهدۀ آن بر مي‌آيد و در لابه لاي گونه‌هاي ادب عوام روح منتشر ملت هويدا مي‌شود. اين پژوهش كه به صورت كتابخانه‌اي و با روش تحليلي- توصيفي انجام شده، درپي شناساندن مجمل و مختصر ادبيات عاميانه كردي است. به همين منظور تلاش شده با استفاده از منابع مورد اعتماد، توصيف موجز و معتبري از آن به دست داده شود. همچنين پژوهشِ حاضر اين نتيجه را مي‌دهد كه همۀ انواع ادب عامه، محل خوبي براي مطالعه و بررسي فرهنگ ها، باورها، شادي ها، غم ها، افكار و اخلاق مردمانِ كرد در گذشته‌هاي دور تا امروز است.