بررسي تطبيقي رابطه دانش و قدرت در انديشه فلاسفه غرب تمدن اسلامي: (ابن باجه، ابن طفيل، ابن رشد)

نقش‌آفريني انديشمندان و فلاسفه سياسي غرب تمدن اسلامي در خاستگاه سياسي اجتماعي خود علي‌رغم نابساماني‌هاي آن دوران از اعتباري خاصي در شكل­گيري دانش سياسي برخوردار است. فلسفه سياسي و نقش و ارتباط آن با توليد فكر، دانش، اثرگذاري و اثرپذيري آن بر ساخت سياسي جوامع مسلمان غرب تمدن اسلامي را بايد در نوع نگاه خاص ابن باجه در اثرش «تدبير المتوحد»، ابن طفيل در نمونه «حي بن يقظان» و ابن رشد با نوع روش‌شناسي خاص خود در فلسفه جستجو كرد. در اين مقاله با بهره گيري از روش تطبيقي به بررسي رابطه دانش و قدرت در انديشه اين انديشمندان پرداخته­ايم، نتايج حاصله اين مقاله مبني بر تقدم دانش بر قدرت در انديشه­هاي ابن باجه و ابن طفيل بود. اما ابن رشد با تكميل نواقص موجود در مفاهيم فلسفي آنها با تأييد انطباق شريعت و فلسفه، بر جايگاه خاص فيلسوف در ساختار سياسي مورد نظر خود و ارجح دانستن فيلسوف بر فقيه در اين ساختار تأكيد مي­ورزد.