مطالعه پيشرفت تحصيليِ دانشجويان بر اساس پيش‌بيني‌كننده‌هاي فرسودگي تحصيلي و تنيدگي زندگي دانشجويي

مطالعه ي حاضر با هدف بررسي وضعيت تنيدگي و فرسودگي تحصيلي در پيش بيني پيشرفت تحصيلي(به عنوان محصول عيني درگيري تحصيلي) دانشجويان دانشگاه هاي دولتي شهرتهران انجام شد. روش پژوهش از نوع توصيفي و همبستگي است. روش نمونه گيري، دردسترس مي باشد، بدين منظور، 317 دانشجوي مشغول به تحصيل در دو گروه دختر و پسر در رشته هاي مختلف و در دو مقطع تحصيلات كارشناسي و تكميلي از سطح دانشگاه هاي دولتي شهر تهران به طور تصادفي انتخاب گرديدند. براي گردآوري اطلاعات، از پرسشنامه فرسودگي تحصيلي برسو و همكاران(1997) با ضريب آلفاي (0.82) و مقياس تنيدگي زندگي دانشجويي گادزلا با ضريب آلفاي (0.87) استفاده گرديد. ميانگين نمرات ترم گذشته ي دانشجويان به عنوان شاخص پيشرفت تحصيلي مورد ارزيابي قرارگرفت. نتايج حاصل از همبستگي، تجزيه وتحليل رگرسيون نشان داد كه بين فرسودگي تحصيلي و ابعاد آن با پيشرفت تحصيلي رابطهي منفي و معناداري وجود داشته، به گونه اي كه فرسودگي تحصيلي قادر بود به ميزان 17/ 0 در سطح (01/ 0)پيشرفت تحصيلي را پيش بيني نمايد. فرسودگي تحصيلي به عنوان متغير پيش بيني كننده ي پيشرفت تحصيلي، نقش مهمي در فرايند يادگيري و پيشرفت فراگيران ايفا مي نمايد. لذا شناسايي متغيرهاي منجر به فرسودگي تحصيلي مي تواند نقش موثري در بهبود عملكرد فراگيران داشته باشد.