ملاحظات تمدني در گفتمان پساانقلاب درباره زن: تأملي آسيب شناسانه

فاقد عنوان لاتين

انقلاب اسلامي در موضوع زن، به ‌مثابه رويكردي تمدني ظاهر شد و توانست با پاسخ به چالش‌هاي برآمده از سنّت و مدرنيته در اين زمينه، الگويي خاص خود را پيشنهاد دهد. اين الگو از سويي در مطالعات نظري حوزه زنان و از سويي در تجربه زيسته زنان بسياري در ايران و ساير نقاط جهان، كليشه‌ها و پيش‌فرض‌هاي غالب را به چالش كشيد. بااين‌حال به نظر مي‌رسد امروزه اوصاف وحدت‌آفرين، معناگرا و توحيدي آن به حد كافي مورد توجه نيست و اين غفلت گاه در گفتمان‌هاي منتسب به انقلاب اسلامي نيز مشاهده مي‌شود. نوشتار حاضر به آسيب‌شناسي اين گفتمان‌ها در رابطه با سه ويژگي گسست حيات، ديگرآييني و ظاهرگرايي و اثرات منفي آن‌ها بر وجه تمدني انقلاب اسلامي مي‌پردازد.

فاقد چكيده لاتين