پيش بيني خلاقيت نوجوانان تيزهوش با توانايي هاي هوشي ، سبك هاي فرزند پروري ، نشاط معنوي و محبوبيت در خانواده

هدف پژوهش حاضر بررسي رابطه‌ خلاقيت در دانش‌آموزان تيزهوش با نشاط معنوي، ميزان محبوبيت والدين، سبك‌هاي فرزند پروري و ويژگي‌هاي شناختي است. پژوهش حاضر يك پژوهش كاربردي با استفاده از روش همبستگي است. جامعه آماري پژوهش شامل كليه پدران، مادران و فرزندان مشغول به تحصيل در مدارس تيزهوشان استان آذربايجان شرقي بودند. بدين منظور كليه‌ 125دانشآموزان پسر متوسطه‌ اول مدرسه تيزهوشان علامه طباطبائي شهرستان بناب در سال تحصيلي 97-96 با استفاده از نمونه گيري هدفمند انتخاب و با آزمون هوشي وكسلر كودكان ويرايش چهار مورد ارزيابي قرار گرفتند. تعداد 81 دانش‌آموز داراي هوش‌بهر برابر يا بالاتر از 115 در هوش‌بهر كل يا يكي از مقياس‌هاي آزمون هوشي وكسلر كودكان ويرايش چهار به عنوان نمونه‌ تيزهوش انتخاب شدند. تحليل‌هاي آماري با استفاده از SPSS انجام شد. ابزارهاي پژوهشي استفاده‌شده در اين پژوهش شامل: پرسشنامه‌هاي سبك‌هاي فرزند‌پروري، نشاط‌ معنوي، محبوبيت‌والدين، آزمون خلاقيت و آزمون هوشي وكسلر كودكان ويرايش چهار بودند. فرضيه‌ پژوهشي با استفاده از رگرسيون‌ چندگانه آزمون شد. نتايج نشان داد، سبك فرزند‌پروري مقتدرانه مادر (بتاي 306/0)، نشاط معنوي (بتاي249/0) از عوامل محيطي و هوش‌بهر كل (بتاي234/0) از عوامل شناختي هستند كه با خلاقيت رابطه دارند.

this article has no abstract