بررسي و مقايسۀ موقعيت هاي طنزآميز در داستان ها و نمايشنامه هاي محمود دولت آبادي

محمود دولت ‌آبادي از نويسندگان پر‌آوازة معاصر است كه در آثار داستاني و نمايشي خود با ديدگاهي واقع گرايانه به بررسي معضلات و مشكلات جامعه پرداخته‌است و گاه براي به تصوير كشيدن معضلات اجتماعي از موقعيت‌هاي طنز‌آميز سود جسته است. طنز موقعيت طنزي برگرفته از تصوير‌ها، تصور‌ها و مفاهيم است كه مي‌تواند آميزه‌اي از رفتار، موقعيت، صحنه و گفتار باشد. در تحقيق حاضر تلاش مي‌شود تا شگردهاي ايجاد موقعيت‌هاي طنز‌آميز در داستان‌ها و نمايشنامه‌هاي دولت‌آبادي با تكيه بر دو اثر داستاني و دو اثر نمايشي، بررسي و مقايسه شوند. با تفحص در موقعيت‌هاي موجود در چهار اثر مي‌بينيم كه عامل كليدي ايجاد موقعيت‌هاي طنز‌آميز در شبكه ارتباطي بين آنها آن-هاست كه علاوه بر خنده‌انگيزي با ظرافت سيستم فرهنگي يا سياسي جامعه را به سخره مي‌گيرند. مهمترين موضوعاتي كه نويسنده در قالب موقعيت‌هاي طنز‌آميز به آنها توجه دارد عبارتنداز: معضلات سياسي، اجتماعي و فرهنگي، بي عدالتي و وجود فساد در بين ارگان‌هاي مختلف اداري.