رابطه بين معنويت در محيط كار، به‌عنوان يك مؤلفه اخلاقي، و كار تيمي

زمينه: با توجه به اهميت و نقشي كه معنويت در زندگي انسان و سازمان‌ها و بالندگي اخلاقي دارد، امروزه توجه به معنويت در راستاي محيط كاري سوق داده شده است. بنابراين؛ پژوهش حاضر با هدف بررسي رابطه بين معنويت در محيط كار و كار تيمي در ميان كاركنان و پرستاران بيمارستان امام خميني(ره) شهرستان اروميه انجام شده است. روش: روش تحقيق حاضر توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه ي كاركنان و پرستاران بيمارستان امام خميني شهر اروميه در سال 94 بود كه از ميان آنها 96 نفر (51 نفر پرستار و 45 نفر كاركنان) به‌وسيله روش نمونه‌گيري طبقه متناسب با حجم به‌عنوان نمونه مورد بررسي قرار گرفتند. داده‌هاي پژوهش از طريق دو پرسشنامه استاندارد معنويت در محيط كار و كارتيمي جمع‌آوري و به‌وسيله نرم‌افزار SPSS و با استفاده از آزمون آماري رگرسيون چندگانه تجزيه و تحليل شدند. يافته‌ها: بين معنويت در محيط كار با كار تيمي ارتباط مثبت و معني‌دار وجود دارد. همچنين ابعاد كار با معنا، احساس يكپارچگي و همسويي با ارزش‌هاي سازمان مي‌توانند به‌طور مثبت و معني‌دار مؤلفه‌هاي تعهد، اعتماد، مسئوليت‌پذيري، برخورد سازنده و هدفمندي را پيش‌بيني كنند. نتيجه‌گيري: وجود معنويت در محيط كار باعث افزايش تعهد و اعتماد در ميان كاركنان و پرستاران شده و حس مسئوليت‌پذيري در آنان را بالا مي‌برد. همچنين باعث مي‌شود كه كاركنان و پرستاران هدفمند در فعاليت‌هاي گروهي شركت كنند و با يكديگر ارتباط برقرار كنند.