رابطه راهبردهاي مديريت دانش، مهارت‌هاي كارآفريني و توانمندسازي كاركنان با اثربخشي سازماني و ارائه الگوي مناسب

بدون عنوان

هدف اين پژوهش بررسي رابطه راهبردهاي مديريت دانش، مهارت‌هاي كارآفريني و توانمندسازي كاركنان با اثربخشي سازماني و ارائه الگوي مناسب بود. اين پژوهش از لحاظ هدف كاربردي و از لحاظ روش اجرا تركيبي (كمي و كيفي) بود. جامعه پژوهش در بخش كيفي خبرگان رشته مديريت آموزشي و مديريت آموزش عالي بودند كه با استفاده از اصل اشباع نظري تعداد 30 نفر با روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب شدند و در بخش كمي كاركنان دانشگاه آزاد اسلامي استان تهران در سال 1397 بودند كه با استفاده از فرمول كوكران تعداد 300 نفر با روش نمونه‌گيري تصادفي انتخاب شدند. براي جمع‌آوري اطلاعات و داده‌ها از روش‌هاي كتاب‌خانه‌اي، مصاحبه نيمه‌ساختاريافته و پرسشنامه‌هاي مديريت دانش (نوناكا و تاكيوچي، 1995)، مهارت‌هاي كارآفريني (اسميت، 2003)، توانمندسازي كاركنان (اسپريتزر، 1995) و اثربخشي سازماني محقق‌ساخته استفاده شد. روايي صوري و محتوايي ابزارها با نظر متخصصان و پايايي آنها با روش آلفاي كرونباخ تاييد شد. براي تحليل داده‌هاي بخش كيفي از روش تحليل محتوا و داده‌هاي بخش كمي از روش‌هاي تحليل عاملي اكتشافي، همبستگي و مدل‌سازي معادلات ساختاري استفاده شد. مولفه‌هاي اثربخشي سازماني شامل تعهد سازماني، سلامت سازماني، نوآوري سازماني و رضايت شغلي بود. بين راهبردهاي مديريت دانش، مهارت‌هاي كارآفريني و توانمندسازي كاركنان و ابعاد آنها با اثربخشي سازماني همبستگي مثبت و معنادار وجود داشت. همچنين شاخص‌هاي برازش مدل حاكي از برازش مناسب مدل بود.

فاقدچكيده