واﮐﺎوي ﻓﻀﺎﯾﯽ ﺟﺮم در اﺳﺘﺎنﻫﺎي اﯾﺮان ﺑﺎ ﺗﺄﮐﯿﺪ ﺑﺮ ﺷﺎﺧﺺﻫﺎي ﺳﺮﻗﺖ

هدف بسياري از سياست­گذاري­ ها و برنامه­ هاي اجرايي تأمين آسايش عمومي شهروندان مي­باشد. با اين وجود تأمين آسايش عمومي شهروندان در گروِ عوامل متعددي قرار دارد و در اين ميان تهديدات ناشي از جرايم، از مهم­ترين عوامل به ­خطر انداختن آسايش عمومي شهروندان است. هدف از پژوهش توصيفي- تحليلي حاضر، تحليل فضايي شاخص­ هاي جرم در استان هاي كشور مي­باشد. جهت گردآوري داده­ هاي مورد نياز، تكيه اصلي محققان بر مستندات مركز آمار كشور بوده است. جهت تجزيه و تحليل داده­ هاي گردآوري شده، مبتني بر مستندات مركز آمار متناسب با اهداف پژوهش از تكنيك TOPSIS، تحليل خوشه ­اي و نرم­ افزار GIS استفاده شده است. يافته ­هاي پژوهش نشان داد در بين 31 استان كشور به لحاظ شاخص هاي سرقت، سه استان سمنان، البرز و تهران به ترتيب با ضريب اولويت 0/5627، 0/5334و 0/4731داراي بيشترين ميزان سرقت و استان­هاي كردستان، زنجان و همدان به ترتيب با ضرايب 0/0508، 0/0748و 0/0764، كمترين ميزان سرقت را داشته اند. همچنين نتايج نشان­دهنده شكاف عميق بين استان­هاي كشور به لحاظ شاخص­هاي سرقت مي­باشد. به اين صورت كه امتياز نهايي استان سمنان(داراي بيشترين ميزان سرقت در كشور) حدود 11 برابر استان كردستان (داراي كمترين ميزان سرقت در كشور) بوده است. نتايج تحليل خوشه ­اي نشان داد استان­هاي كشور به لحاظ وقوع شاخص ­هاي سرقت در 5 خوشه همگن گروه­ بندي شده­ اند. حدود 19 درصد استان­ هاي كشور در خوشه­ هاي اول و دوم (ناامن ­ترين گروه)، حدود 36 درصد در خوشه سوم(گروه متوسط) و حدود 45 درصد در خوشه­هاي چهارم و پنجم (امن­ ترين گروه) قرار گرفته­ اند. نتايج توزيع فضايي شاخص ­هاي سرقت در محدوده جغرافيايي كشور نشان داد وضعيت اين شاخص ­هاي در قسمت غرب و شمال غربي كشور (به استثناي استان­ هاي لرستان، كرمانشاه و ايلام) و همچنين در نيمه شرقي و جنوب شرقي كشور، در سطح قابل قبولي مي­باشد و وضعيت شاخص ­هاي سرقت در مركز و شمال كشور(به استثناي استان­ هاي همجوار با درياي خزر) در وضعيت مناسبي قرار ندارد. همچنين نتايج نشانگر اين مهم بود كه به لحاظ وقوع شاخص­ هاي سرقت، كليه استان­هاي مرزي كشور به استثناي استان خراسان رضوي، نسبت به استان­هاي مركزي كشور وضعيت مناسب ­تري دارند.