بررسي تطبيقي رابطه بين مشاركت سياسي و بيگانگي اجتماعي در بين زنان و مردان تبريز

پژوهش حاضر با هدف بررسي تطبيقي رابطه بين مشاركت سياسي و بيگانگي اجتماعي در بين زنان و مردان تبريز انجام شده است. بيگانگي اجتماعي از سوي جامعهشناسان جهت توضيح صور آسيبشناختي مشاركت سياسي و تبيين انفعال، بيميلي و بيعلاقگي سياسي مورد استفاده قرار گرفته است. سوالي كه مطرح است اين است كه بين مشاركت سياسي و بيگانگي اجتماعي در بين زنان و مردان تبريز رابطه وجود دارد؟ روش تحقيق حاضر از نوع پيمايشي و با ابزار پرسشنامه و جامعه آماري آن، زنان و مردان در سنين 18 سال به بالاي تبريز ميباشد. حجم نمونه با استفاده از فرمول كوكران 384 نفر و اطلاعات مورد نياز از طريق شيوه نمونهگيري تصادفي خوشهاي جمعآوري گرديده است. اعتبار پرسشنامه از طريق اعتبار صوري و پايايي آن بر اساس آلفاي كرونباخ محاسبه شده است. براي تحليل دادهها از نرمافزار SPSS و براي آزمون فرضيهها نيز تكنيك آماري ضريب همبستگي پيرسون به كار رفته است. نتايج تجزيه و تحليل آزمون فرضيههاي تحقيق نشان داد كه بين ميزان مشاركت سياسي و بيگانگي اجتماعي زنان و مردان رابطه معنيداري وجود ندارد. بهطوري كه ميزان مشاركت سياسي زنان تبريز پايينتر از مردان و ميزان بيگانگي اجتماعيشان بيشتر از مردان اين شهر ميباشد.