تأملي بر نقش طردشدگي در محيط كار بر بدبيني سازماني با تعديل‌گري سرمايه روان‌شناختي (موردمطالعه: يك صنعت نظامي)

بدبيني سازماني مفهومي جديد در رفتار سازماني و روان­شناسي سازماني است كه توجه نظريه پردازان سازماني را به خود معطوف كرده ­است. هدف از مطالعۀ حاضر واكاوي نقش طردشدگي در محيط كار بر بدبيني سازماني با تعديل­گري سرمايه روان­شناختي است. پژوهش از لحاظ هدف كاربردي و از نظر ماهيت و روش، توصيفي- پيمايشي مي­باشد. جامعۀ آماري پژوهش حاضر شامل كليۀ كاركنان شاغل در يك صنعت نظامي (310 نفر) واقع در شهر تهران مي­باشد كه 170 نفر با استفاده از فرمول كوكران و خطاي 5 درصد به عنوان نمونه انتخاب شدند. روش نمونه­گيري پژوهش تصادفي ساده است. جهت جمع­آوري داده­ها از پرسشنامه­ استاندارد مبتني بر طيف ليكرت استفاده شد. پرسشنامه طردشدگي در محيط كار داراي آلفاي كرونباخ 907/0، پرسشنامه بدبيني سازماني داراي آلفاي كرونباخ 938/0، و پرسشنامه سرمايه روان­شناختي داراي آلفاي كرونباخ 918/0 است. همچنين، براي تجزيه و تحليل داده­هاي پژوهش از مدل­سازي معادلات ساختاري با استفاده از نرم­افزار Smart-Pls بهره گرفته شد. نتايج پژوهش نشان داد كه طرد­شدگي در محيط كار بر بدبيني سازماني تأثير مثبت و معناداري دارد. علاوه بر اين سرمايۀ روان­شناختي رابطۀ بين طردشدگي در محيط كار و بدبيني سازماني را تعديل مي­كند.