بررسي اثربخشي آموزش زندگي در لحظه بر عملكرد شغلي معلمان و خود كارآمدي دانش آموزان

فاقد عنوان لاتين

پژوهش حاضر به منظور، مقايسۀ اثربخشي آموزش تكنيك هاي زندگي در لحظه بر عملكرد شغلي معلمان و عملكرد تحصيلي دانش‌آموزان و همچنين ميزان تاثير گذاري آموزش تكنيك هاي زندگي در لحظه بر مولفه هاي عملكرد شغلي معلمان است. روش پژوهش، نيمه آزمايشي (نيمه تجربي) با طرح پيش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه گواه بود. تعداد نمونه 40 معلم از كليه پايه‌ها و ت 40 دانش‌آموز از دوره دوم ابتدايي بود به صورت تصادفي انتخاب شدند و افراد نمونۀ هر دو گروه به طور تصادفي در دو گروه آزمايش و گواه (هر گروه 20 نفر) قرار گرفتند. ابزار مورد استفاده پرسش‌نامۀ عملكرد شغلي معلمان دارنده (1389)و پرسش‌نامۀ عملكرد تحصيلي دانش آموزان فام و تايلر (1999) بود. نتايج تحقيق بهبود معني‌داري در نمرات عملكرد شغلي معلمان و عملكرد تحصيلي دانش‌آموزان مورد مطالعه نشان داد. بر اساس نتايج تحقيق آموزش تكنيكهاي زندگي در لحظه مي‌تواند به بهبود عملكرد شغلي و تحصيلي گروه‌هاي معلمان و دانش‌آموزان كمك كند. آموزش تكنيكهاي زندگي در لحظه در عملكرد شغلي؛ بر مولفه عملكرد وظيفه اي بي تاثير بوده است و بيشترين تاثير را بر مولفه عملكرد زمينه اي داشته است. نتايج تحليل‌هاي كوواريانس نشان داد كه آموزش تكنيكهاي زندگي در لحظه بر عملكرد شغلي معلمان در مقايسه با عملكرد تحصيلي دانش آموزان، اثربخش‌تر بوده است.

فاقد چكيده لاتين