بررسي تاثير گرم‌كردن كارپولهاي بي حسي موضعي بر درد حين تزريق دندانپزشكي

سابقه و هدف: درد حين تزريق بي حسي موضعي از مشكلاتي است كه موجب ايجاد ترس و اضطراب در بسياري از بيماران و اجتناب آنها از درمانهاي دندانپزشكي شده است. در مطالعات قبلي گزارشاتي از تاثير گرم كردن ماده تزريق بي حسي در پوست، جراحي پلاستيك در ناحيه سر و صورت و جراحي كاتاراكت گزارش شده است. هدف از انجام اين تحقيق بررسي اثر تزريق با دماي 37 درجه سانتي گراد در كاهش درد ناشي از تزريق اينفيلتره ماگزيلا و مقايسه آن با تزريق در دماي 21 درجه (دماي اتاق) در همان فرد در بيماران مراجعه كننده به دانشكده دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي آزاد تهران در سال 1397 بود.مواد و روش ها: تحقيق به روش كارآزمايي باليني از نوع split mouth انجام شد. كليه افرادي كه دو سمت ماگزيلا آنها انديكاسيون تزريق بي حسي را داشت و موافقت خود را اعلام كردند، به عنوان نمونه در نظر گرفته شدند. كارپول ليدوكائين (داروپخشايران) انتخاب شد و در گروه تجربي به وسيله گرم كن (Tommee Teppeeانگلستان) به دماي 37 درجه سانتي گراد رسيد و سپس يك سمت از ماگزيلا به عنوان گروه مورد به صورت تصادفي تزريق گرم و سمت ديگر به عنوان گروه كنترل تزريق با دماي اتاق و با همان دوز انجام شد. بلافاصله پس از تزريق تاثير آن بر ميزان شدت درد بر اساس VAS صدگانه تعيين و با آزمون MANNUWHITNEY مورد قضاوت آماري قرار گرفت.يافته ها: روي 16 نفر و با توجه به نوع مطالعه 32 نمونه كار شد. از اين نمونه ها 7 نفر مرد و 13 نفر زن بودند و سن آنها 12/98 ±36/36 بود. ميزان درد گروه شاهد (تزريق دماي اتاق) 28/5 ±38/5 و در گروه مورد (تزريق گرم) برابر با 20/9 ±27/5 بود. ميزان درد در گروه شاهد 75 درصد و در گروه تجربي 25 درصد بود. (0/01 P) نتيجه گيري: به نظر مي رسد گرم كردن كارپول هاي بي حسي در كاهش درد هنگام تزريق موثر است.