سيماي وفاق اجتماعي در انديشه‌ علوي (مورد مطالعه: نهج البلاغه)

فاقد عنوان لاتين

وفاق اجتماعي از حياتي ­ترين اصول زيست جمعي مي ­باشد كه افراد يك جامعه را با افكار و عقائد متفاوت بر سر مجموعه ­اي از ارزش­هاي مشترك منسجم مي­ سازد. سفارش به اجتماع و دوري از اختلاف از مهم­ترين اموري است كه امام علي(ع) در سخنان گهربار خويش در نهج البلاغه بدان پرداخته ­اند. امام همام ريشه بسياري از مشكلات جوامع بشري را، از هم گسيختگي اجتماع دانسته­ اند. تحليل محتواي نهج البلاغه نشان مي ­دهد كه ايشان جهت مبارزه با اين معضل اجتماعي، شيوههاي استواري را به همراه دارد كه عمل به اين شيوهها و دستورات، باعث استحكام ساختار نظام اجتماعي مي­ باشد. يافته­ ها نشان مي­دهد كه در نگاه حضرت علي (ع)؛ وفاق اجتماعي يك هديه­ الهي است و شكل­ گيري آن ريشه در الفت قلب­ ها دارد و بر مبناي انديشه­ ي واحد(دين)؛ ميثاق واحد (قرآن)؛ حاكم اسلامي(پيامبران، امامان، حاكمان)؛ اعتماد سازي مسؤولين؛ افزايش آگاهي و دوري از تفرقه استوار است.

فاقد چكيده لاتين