تأثير اسطوره‌ها بر هويت يابي دولت قرقيزستان

فاقد عنوان لاتين

نظريه­ پردازان علوم سياسي و روابط بين ­الملل در سال­هاي پاياني قرن بيستم با هدف رفع نقاط ضعف نظريه­ هاي واقع گرا و آرمان گرا، خواهان توجّه به عناصر فرهنگي و هويتي براي بررسي و تحليل رفتار بازيگران عرصه­ سياست شدند. در اين چارچوب، نظريه­پردازان سازه­ انگار روي هويت، عناصر شكل­ دهنده­ آن، چگونگي ايجاد و تأثير آن بر رفتار بازيگران تمركز كردند. با توجّه به اين ديدگاه، مقاله حاضر به دنبال بررسي رفتار نخبگان سياسي دولت- كشور قرقيزستان در دوران پس از استقلال اين كشور مي­ باشد. با پذيرش اين ديدگاه، در اين مقاله بررسي خواهيم كرد كه دولت قرقيزستان كه براي نخستين بار در تاريخ، به عنوان يك موجوديت ملّي مستقل مطرح شده بود، چه انتخاب­هايي را براي تعريف هويت ملّي خود پيش رو داشت و چرا يكي از آن ها را برگزيد. در اين مسير سه آبشخور اصلي شكل دهنده­ هويت قرقيزها شامل پيوندهاي قبيله­ اي و تاريخ اسطوره ­اي پيش از اسلام؛ اسلام و در نهايت نقش عامل اسلاو از دوران تزاري تا شوروي مورد بررسي قرار خواهد گرفت. در نهايت، با بررسي هر سه مورد اين نتيجه به دست مي آيد كه دولت قرقيزستان با توجّه به ميراث به جا مانده از شوروي و اوضاع منطقه و جهان و البته روحيات رهبران خود، اسطوره­ هاي كهن قرقيز را به عنوان سنگ بناي هويت جديد ملّت خود برگزيده و از ميان اين اسطوره ­ها حماسه مناس را به عنوان نماد يك قرقيز مورد تبليغ قرار داده است.

فاقد چكيده لاتين