مقايسه‌ي تغييرات هموديناميك حين و بعد از عمل جراحي پيوند عروق كرونر قلب با دو روش بيهوشي عمومي با پروپوفول و ايزوفلوران

مقدمه: با توجه به اهميت تغييرات هموديناميك حين و پس از عمل جراحي باي‌پس عروق كرونر و اثرات مهم اين تغييرات بر روي عوارض پس از جراحي و با توجه به اين كه مطالعه‌اي جهت مقايسه‌ي اثرات دو داروي پروپوفول و ايزوفلوران بر روي تغييرات هموديناميك مربوط به عمل باي‌پس عروق كرونر انجام نشده بود، مطالعه‌ي حاضر با هدف بررسي و مقايسه‌ي اثرات اين دو دارو انجام شد. روش‌ها: اين مطالعه، يك مطالعه‌ي كارآزمايي باليني بود كه در سال 1393 در بيمارستان شهيد دكتر چمران اصفهان، بر روي 89 نفر از بيماران با محدوده‌ي سني 70-40 سال كه تحت عمل جراحي باي‌پس عروق كرونر قلب قرار گرفته بودند، انجام شد. افراد مورد مطالعه، در دو گروه دريافت كننده‌ي ايزوفلوران و پروپوفول تقسيم شدند و تغييرات هموديناميك حين عمل باي‌پس عروق كرونر قلب، هر 30 دقيقه تا پايان عمل و بعد از عمل باي‌پس عروق كرونر قلب در بخش مراقبت‌هاي ويژه هر دو ساعت تا شش ساعت بررسي و مقايسه گرديد. يافته‌ها: بر اساس آزمون Repeated measures ANOVA (Repeated measures analysis of variance)، تفاوت دو گروه از نظر فشار خون سيستول (0/475 = P)، فشار خون دياستول (0/885 = P)، ضربان قلب (0/130 = P)، فشار نبض (0/572 = P) و درصد اشباع اكسيژن شرياني (0/425 = P) در 10 نوبت اندازه‌گيري (به ترتيب قبل از پمپ، شروع پمپ، 30، 60، 90 و 120 دقيقه بعد از شروع پمپ، بلافاصله بعد از اتمام پمپ و 2، 6 و 8 ساعت بعد از ورود به بخش مراقبت‌هاي ويژه) معني‌دار نبود. نتيجه‌گيري: در مطالعه‌ي حاضر، دو داروي ايزوفلوران و پروپوفول موجب اختلاف معني‌داري در متغيرهاي هموديناميك قبل، حين و بعد از عمل باي‌پس عروق كرونر قلب نشدند.