مقايسه‌ي تأثير ممانتين و سديم والپروات در پيش‌گيري از ميگرن مزمن و دوره‌اي

مقدمه: با توجه به شيوع بالاي شكست درمان ميگرن و مقاومت به داروهاي موجود و اثرات جانبي داروها، پيدا كردن درماني جايگزين براي بيماران مقاوم به درمان يا ميگرن مزمن ضروري مي‌باشد. از اين رو، مطالعه‌ي حاضر با هدف مقايسه‌ي تأثير ممانتين و سديم والپروات در مبتلايان به سردرد ميگرني مزمن يا دوره‌اي انجام شد.روش‌ها: طي يك مطالعه‌ي كارآزمايي باليني با طرح متقاطع، 70 بيمار مبتلا به ميگرن مزمن و يا دوره‌اي، انتخاب شدند و به روش تصادفي‌سازي بلوكي در دو گروه 35 نفره توزيع گرديدند. گروه اول، به مدت 3 ماه تحت درمان با سديم والپروات و گروه دوم تحت درمان با ممانتين قرار گرفتند و پس از 4 هفته Wash-out، درمان دو گروه جابه‌جا شد و به مدت 3 ماه ادامه يافت. در انتها، اثربخشي داروها بر روي شدت سردرد، تعداد حملات، ميزان مصرف مسكن و مدت حملات بررسي و مقايسه شد.يافته‌ها: بررسي تغييرات ويژگي‌هاي سردرد در هر دو مرحله، در دو گروه دريافت كننده‌ي سديم والپروات و ممانتين نشان داد كه دفعات، شدت و مدت حملات سردرد در هر دو گروه سديم والپروات و ممانتين، كاهش معني‌دار داشت؛ اما در دفعات حمله و طول زمان سردرد، تفاوت معني داري بين دو گروه وجود نداشت. كاهش شدت سردرد در گروه‌هاي ممانتين به طور معني‌داري، بيشتر از گروه‌هاي سديم والپروات بود (0.021 = P).نتيجه‌گيري: هر دو داروي سديم والپروات و ممانتين در پيش‌گيري از عود حملات ميگرن و كاهش دفعات، شدت و مدت سردرد در بيماران مبتلا به ميگرن مزمن و دوره‌اي مؤثر هستند؛ اما ممانتين به علت عوارض دارويي كمتر، گزينه‌ي مناسب‌تري نسبت به سديم والپروات مي‌باشد.