تأثير قابليت هاي پوياي دوسوتوان بر تجاري سازي در سازماني دفاعي

دو سو تواني سازماني به توانايي در اكتشاف و بهره‌برداري هم‌زمان اطلاق مي‏شود. اكتشاف شامل جستجو، تمايز، نوآوري‏هاي بنيادين و توسعه صلاحيت‏هاي جديد است و بهره‏برداري شامل اصلاح، كارايي، نوآور‏هاي (بهبود) تدريجي و به‌كارگيري توانايي‏هاي فعلي سازمان مي‏باشد. براي دستيابي به دو سو تواني به قابليت‏هاي خاصي نياز است. اين مطالعه به دنبال شناسايي عوامل مؤثر بر ايجاد قابليت‏هاي پوياي دوسوتوان در سازماني دفاعي صنعتي بود. روش اين تحقيق، روشي تركيبي (كمي و كيفي) بود. به لحاظ هدف در فاز اول؛ به دنبال شناسايي قابليت‏هاي پوياي دوسوتوان، پژوهش اكتشافي بود و در فاز دوم براي تأييد مدل رويكرد توصيفي تبييني دنبال شد. به لحاظ كاربرد، اين پژوهش هم توسعه‏اي و هم كاربردي بود. به لحاظ زمان، اين پژوهش يك مطالعه موردي و فن گردآوري داده‏ها، پيمايشي بود. ابتدا از گروه كانوني استفاده شد و بر مبناي نتايج آن، پرسشنامه‏اي محقق ساخته تهيه و در نمونه‏اي به حجم 98، در سازمان موردمطالعه توزيع شد. گويه‏هاي استخراجي از ادبيات موضوعي و جلسات گروه كانوني با استفاده از مدل‌سازي معادلات ساختاري (روش كمترين مربعات جزئيPLS) و در قالب دو سازه اصلي نوزايي و باز تكرار راهبردي، موردبررسي قرار گرفت. بر مبناي نتايج تحقيق، مؤلفه‌هاي ادراك، تصميم‏گيري و مديريت تغييرات در هر دو بال دوسوتواني (اكتشاف و بهره‏برداري) نقش داشته و به نوزايي و باز تكرار راهبردي در سطح سازمان موردمطالعه كمك مي‏نمايند. نوزايي و باز تكرار بر ايجاد قابليت‏هاي پوياي دوسوتوان اثرگذارند. درنهايت قابليت‏هاي پوياي دوسوتوان بر توانمندي تجاري‏سازي سازمان موردمطالعه تأثيرگذار است.