مقايسه ديدگاه پزشكان و متخصصان علوم اجتماعي و رفتاري درباره لزوم آموزش علوم اجتماعي به دانشجويان پزشكي

زمينه و هدف: در سال هاي اخير با توجه به نقش مؤثر و انكار ناپذير عوامل اجتماعي و رفتاري در بيماري، سلامت و مرگ و مير، بسياري از دانشكده هاي پزشكي كشورهاي توسعه يافته و در حال توسعه، دروس علوم اجتماعي و رفتاري را در برنامه آموزشي دانشجويان پزشكي جا داده اند. علاوه بر اين يك پزشك در تعامل مستقيم با مراجعه كنندگاني است كه با شرايط اجتماعي، فرهنگي و اقتصادي متفاوتي به كنش متقابل با پزشك مي پردازند، لذا در برنامه آموزشي برخي دانشكده هاي پزشكي با هدف ارتقا و بهبود كنش متقابل پزشك و مراجعه كنندگان، دروس مربوط به علوم اجتماعي و رفتاري پيش بيني شده اند. دروس علوم اجتماعي و رفتاري شامل طيف نسبتاً وسيعي مي باشند: جامعه شناسي، روان شناسي، انسان شناسي پزشكي، جمعيت شناسي، اخلاق پزشكي، اقتصاد سلامت، سياست گزاري سلامت و برنامه ريزي شهري. اين تحقيق با هدف شناسايي ديدگاه پزشكان و متخصصان علوم اجتماعي درباره لزوم آموزش علوم اجتماعي در دانشكده هاي پزشكي انجام شد. روش كار: اطلاعات با استفاده از پرسشنامه از 126 نفر جمع آوري گرديد. سوالات در سه حيطه تحت عنوان حيطه ي آشنايي با تأثير ساختار اجتماعي فرهنگي بر ايجاد و تداوم بيماري، حيطه آشنايي با نقش تفاوت هاي اجتماعي در مواجهه بيمار با پزشك و فرايند درمان و حيطه ساختار سازماني درمان و نقش هاي اجتماعي درون آن تنظيم گرديد. يافته ها: نتايج نشان داد كه از نظر هردو گروه آموزش علوم اجتماعي به دانشجويان پزشكي لازم است. هر دو گروه بر روي حوزه هاي مهم و اولويت دار توافق داشتند. بين ديدگاه دو گروه تفاوت معني داري مشاهده نشد. نتيجه گيري: نتايج اين تحقيق مي تواند به بازنگري در برنامه آموزشي رشته پزشكي كمك نمايد. لزوم آموزش علوم اجتماعي رفتاري از سوي هر دو گروه مورد تأييد است.