بررسي نگرش دانشجويان دندان‌پزشكي كرمان نسبت به محيط آموزشي با استفاده از پرسش‌نامه

زمينه و هدف: مؤسسات آموزشي، روش هاي مختلفي براي ارزيابي فعاليت هاي خود دارند. عوامل بسياري از فرايند تدريس بر فرايند يادگيري تأثير مي گذارد. هدف از انجام مطالعه حاضر، بررسي نگرش دانشجويان دندان پزشكي در دانشكده دندان پزشكي كرمان نسبت به وضعيت كنوني آموزشي و فضاي يادگيري با استفاده از پرسش نامه DREEM (Dundee ready education environment measure) بود. روش كار: اين مطالعه از نوع توصيفي مقطعي، روي 205 دانشجوي دندان پزشكي در سال 1392 انجام شد. پرسش نامه DREEM شامل اطلاعات دموگرافيك و 50 سؤال در پنج حيطه نگرش دانشجويان نسبت به يادگيري، نگرش دانشجويان نسبت به استادان، نگرش دانشجويان نسبت به تحصيل، نگرش دانشجويان نسبت به محيط و نگرش اجتماعي دانشجويان مورد استفاده قرار گرفت. اطلاعات با استفاده از نرم افزار SPSS تجزيه و تحليل شد. يافته ها: ميانگين نمرات به دست آمده در 5 مقياس 63/15 ± 23/152 از 250، براي دانشجويان پسر و 80/18 ± 64/164 براي دانشجويان دختر بود. در ميان افراد مورد مطالعه، 9 درصد از معتقد بودند كه شرايط آموزشي بسيار نامطلوب بود. تفاوت آماري معني دار تنها براي زيرمقياس يادگيري بين دانشجويان سال 3 و 4 نشان داده شد. نتيجه گيري: نگرش دانشجويان از محيط آموزشي در دانشكده هاي دندان پزشكي كرمان در سمت مثبت قرار داشت، اما با مقداري ناهماهنگي همراه بود. به نظر مي رسد كه استرس، خستگي و كمبود بازخورد مناسب از جانب آموزگاران موجب احساسات منفي دانشجويان شده است.