بررسي تطبيقي تاثير مولفه‌هاي فرهنگي بر مناسبات قدرت در دوران سلجوقي و جمهوري اسلامي

درتاريخ فرهنگي ايران، اگر چه عصر سلجوقي يكي از نومايه‌ترين اعصار نيست، اما بدون ترديد يكي ازسازنده‌ترين دوره هاست. سلجوقيان نه از راه قدرت محض، بلكه از راه بكارگيري روش‌ها و ابزارهاي ايدئولوژيك و فرهنگي براي مدت‌هاي طولاني توانستند از قدرت خود حراست و نگهباني كنند.آنان علاوه بر زور و دعاوي ايدئولوژيكي ازظرفيت مدارس تازه تاسيس نظاميه، تصّوف و مذهب اهل سنت نيز بهره بردند تا قدرت خود را تثبيت كنند.فرهنگ سلجوقي، هم در بُعد نظري و هم در بُعد سياسي، پيش ازهر چيز به وسيله شبكه متغير و ناپايدار مصالحه ميان شبكه‌هاي مختلف اجتماعي، سياسي، مذهبي وعرفاني برقرار و اثرگذار بود. در دوران جمهوري اسلامي نيز فرهنگ به تثبيت و تقويت قدرت كمك شاياني نمود. حوزه‌هاي علميه، مساجد، بارگاه‌هاي امامان و امام زادگان، مناسك و مراسم مذهبي و ... درتثبيت، تقويت، بازتوليد دانش وقدرت دردوران جمهوري اسلامي اثرگذار بوده اند. دراين مقاله تلاش شده است به كمك منابع كتابخانه‌اي و به روش تطبيقي تاثير فرهنگ بر مناسبات قدرت در دوران سلجوقي و جمهوري اسلامي و همچنين تشابهات و تفاوت‌ها نشان داده شود.