نگاهي جامعه‌شناسانه به تحولات طنز مكتوب از ابتداي انقلاب اسلامي(1357) تا ابتداي دهه نود(1392)

هر اثر ادبي برآمده از جامعه خويش است؛ جامعه امكان توليد يك اثر ادبي را فراهم ميكند و در عين حال شرايط، چارچوبها و محدوديتهايي وضع ميكند. ميان جامعه و اثر ادبي روابط علّي و معلولي برقرار است؛ آثار ادبي بازتاب مستقيم يا غيرمستقيم رويدادها و مطالبات اجتماعيند.آثار طنز به دليل رويكرد انتقادي خود بازتابي بهتر و شفافتر هستند و در مطالعات جامعه شناسانه اهميتي دوچندان دارند. پس از انقلاب اسلامي طنز مكتوب به رغم رشد نسبي دچار فراز و فرودهايي شد كه برخي از عوامل اجتماعي در آنها دخيل بود. اين عوامل بر سه مولفه اصلي نويسنده، اثر و مخاطب و همچنين بر مولفه هاي ديگر از جمله نوع، مضمون، قالب و نحوه ارائه اثر تاثير ميگذارند. اين تحقيق مي‌كوشد به شيوه توصيفي و استنباطي تاثير عوامل اجتماعي را بر مولفه هاي ذكر شده در طنز اجتماعي اين دوره با ديدگاهي جامعه شناسانه بررسي نمايد.