اثر محافظتي آلبوترول، اپي نفرين و كرومولين بر ضد مسموميت زيستي ناشي از اوالبومين در ريه‌هاي موش صحرايي

زمينه و هدف: آسم يك بيماري است كه در آن راه‌هاي تنفسي تنگ و متورم و با افزايش ميزان ترشحات مخاطي و سلول‌هاي آماسي در مجاري هوايي همراه مي‌شود. اثر محافظتي آلبوترول، اپي نفرين و كرومولين بر ضد مسموميت زيستي ناشي از اوالبومين در ريه‌هاي موش صحرايي در مدل حيواني بيماري آسم است. مواد و روش‌ها: تعداد 40 سر موش صحرايي نر به‌طور تصادفي به 8 گروه؛ كنترل منفي (سالم)، كنترل مثبت (حساس)، سالمآلبوترول، سالم اپي نفرين، سالمكرومولين، حساسآلبوترول، حساس اپي نفرين و حساسكرومولين دسته‌بندي شدند. حساس سازي در روز 1 با تزريق داخل صفاقي 0.5 ميلي‌ليتر از محلول سالين حاوي اوآلبومين (100 ميكروگرم) و هيدروكسيد آلومينيوم (8 ميلي‌گرم) به گروه‌هاي چهارگانه حساس صورت گرفت. گروه‌هاي سالم فقط نرمال سالين دريافت كردند. ميزان پروتئين تام، تعداد سلول‌هاي آماسي، مقادير پلاكت (PC) و پلاتوكريت (PCT) و تعداد گلبول‌هاي قرمز در مايع خارج‌شده اندازه‌گيري شد. نتايج: در گروه حساس درمان‌نشده (كنترل مثبت)، تعداد سلول‌هاي آماسي و پلاكت‌ها از دو برابر گروه كنترل منفي هم تجاوز نمود. هر سه داروي استفاده‌شده (آلبوترول، كرومولين و اپي نفرين) مقدار پايه نشت پروتئين را در حيوانات سالم به‌طور معني‌داري كاهش دادند (p 0.05). از بين داروهاي مورداستفاده، كرومولين سديم هم در گروه‌هاي حساس و هم در گروه‌هاي غير حساس از نشت سلول‌هاي آماسي به‌طور كامل جلوگيري كرده، مقادير پلاكت و نشت پروتئيني را به‌صورت معني‌داري كاهش داد. نتيجه‌گيري: درمجموع، اين مطالعه كارايي چشمگير سديم كرومولين را در مقايسه با داروهاي آگونيست بتا در جلوگيري از علائم و تظاهرات اختلالات آماسي در حيواناتي كه مبتلا به ازدياد حساسيت تنفسي هستند نشان مي‌دهد.