بررسي و مقايسه‌ي ناهماهنگي شناختي و سبك‌هاي تبادل اجتماعي در بيماران زن مبتلا به اختلال افسردگي اساسي و زنان سالم

مقدمه: اتخاذ سبك ‌هاي تبادل اجتماعي ناكارآمد و ناهماهنگي شناختي مي ‌تواند موجب هيجان‌هاي منفي گردد. هدف: هدف پژوهش حاضر عبارت بود از مقايسه‌ي ناهماهنگي شناختي و سبك ‌هاي تبادل اجتماعي در بيماران زن مبتلا به اختلال افسردگي اساسي و افراد سالم. روش: در اين طرح پژوهشي علي مقايسه‌اي ابتدا از ميان مراكز روان‌درماني شهر تهران، سه كلينيك انتخاب و از مراجعه كنندگان زن مبتلا به اختلال افسردگي ۶۰ نفر به شكل نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند، سپس از زناني كه در نواحي مختلف شهر رفت‌وآمد داشتند،۶۰ نفر تصادفاً گزينش و در نهايت ۱۲۰ نفر مورد بررسي قرار گرفتند. براي جمع‌آوري اطلاعات پرسشنامه ناهماهنگي شناختي و سبك‌ هاي تبادل اجتماعي مورد استفاده قرار گرفت. تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از آزمون‌هاي كلموگراف اسميرنوف و آزمون تحليل واريانس يك‌طرفه (آنوا) در نسخه ۲۰ نرم افزار SPSS انجام شد. يافته ‌ها: يافته‌ها نشان داد كه افراد افسرده گرايش بيشتري به ماندن در حالت برانگيختگي شناختي قرار دارند (۰/۰۵ P) اين در حالي است كه افراد بهنجار بيشتر توانسته بودند ناهماهنگي شناختي را كاهش دهند. همچنين درسبك‌ هاي تبادل اجتماعي، اختلاف ميانگين پيگيري و فردگرايي در دو گروه بهنجار و افسرده معني‌دار است (۰/۰۵ P)؛ اما در زير مقياس‌هاي انصاف، منفعت‌طلبي و سرمايه‌گذاري افراطي تفاوتي بين دو گروه وجود ندارد. نتيجه‌گيري: با توجه به يافته‌ها توصيه مي‌شود در درمان زنان افسرده نقش برانگيختگي و كاهش ناهماهنگي شناختي مورد توجه قرار گيرد.