بررسي رابطه بين مهارت‌‌‌‌‌‌هاي كوانتومي مديران با بهسازي نظام تصميم‌گيري با تأكيد بر نقش ميانجي سياست‌گذاري

اين پژوهش باهدف بررسي رابطه بين مهارت‌‌‌‌‌‌هاي كوانتومي مديران و بهسازي نظام تصميم‌گيري با تأكيد بر نقش ميانجي سياست‌گذاري مي‌باشد. روش ﭘﮋوﻫﺶ از نظر ﻫﺪف ﮐﺎرﺑﺮدي و ازنظر نحوه گردآوري داده‌ها توصيفي - همبستگي ﺑﻮد‌‌‌‌‌. ﺟﺎﻣﻌﻪ آﻣﺎري ﺷﺎﻣﻞكليه اﻋﻀﺎي هيئت‌علمي دانشگاه‌هاي آزاد اﺳﺘﺎن ﻣﺎزﻧﺪران 1461 نفر بودند‌‌‌‌‌، ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از روش نمونه‌گيري ﺗﺼﺎدﻓﯽ خوشه‌اي چندمرحله‌اي 305 نفر جهت بررسي اﻧﺘﺨﺎب ﺷﺪﻧﺪ. براي برآورد حجم نمونه از جدول مورگان استفاده شد، ابزار گردآوري داده‌هاي پژوهش پرسشنامه استاندارد مهارت‌‌‌‌‌‌هاي كوانتومي عظيمي و رضوي(1393) و پرسشنامه محقق ساخته سياست‌گذاري و بهسازي نظام تصميم‌‌گيري بود، تجزيه‌وتحليل داده‌‌ها از طريق مدل معادلات ساختاري در نرم‌افزار SPSS, Lisrel تحليل شدند‌‌‌‌‌. ﻧﺘﺎيﺞ ﻧﺸﺎن داد ﮐﻪ نقش ميانجي سياست‌گذاري در ارتباط بين مهارت‌هاي احساس كوانتومي، شناخت كوانتومي، اعتماد كوانتومي، تفكر كوانتومي، ديدن كوانتومي، عمل كوانتومي، وجود كوانتومي با تصميم‌گيري مثبت و معني‌دار بود.