بررسي تأثير دو وضعيت مفصل شانه (وضعيت 90 و صفر درجه‌ي Abduction) حين عمل باي‌پس عروق كرونر بر سرعت هدايت اعصاب در بيماران مبتلا به ديابت

مقدمه: هدف از انجام اين مطالعه، بررسي تاثير وضعيت شانه حين عمل باي پس عروق كرونر بر علايم باليني و سرعت هدايت عصبي اعصاب اندام فوقاني در افراد مبتلا به ديابت بود. روش ها: در اين كارآزمايي باليني، 20 نفر بيمار مبتلا به ديابت كه كانديداي عمل قلب باز بودند، به صورت تصادفي به دو گروه شاهد و مورد تقسيم شدند. در گروه مورد، دست در حين عمل در حالت باز (90 درجه) و در گروه شاهد دست در كنار بدن (صفر درجه) قرار مي گرفت. آزمون هاي الكترودياگنوزيس شامل بررسي دامنه موج و سرعت هدايت حسي و حركتي اعصاب Median، Radial و Ulnar دست چپ بود. معاينات باليني شامل بررسي كرختي و پارستزي (خواب رفتگي) هر دو دست بود. يافته ها: مقايسه ميانگين تغييرات آمپلي تود و سرعت هدايت عصبي اعصاب Median، Radial و Ulnar در گروه شاهد بعد از مداخله براي همه متغيرها تغيير معني داري نشان داد (P 0.050). ميانگين تغييرات آمپلي تود و سرعت هدايت اعصاب Median، Radial و Ulnar در گروه مورد، به جز سرعت هدايت حركتي Radial و آمپلي تود حسي Ulnar، تغيير معني داري را نشان دادند (P 0.050). مقايسه بين گروهي ميانگين آمپلي تود و سرعت هدايت عصبي بعد از عمل، تنها در آمپلي تود حسي Ulnar تغيير معني داري را نشان داد (P 0.050). نتيجه گيري: وضعيت 90 درجه Abduction شانه حين عمل باي پس عروق كرونر، باعث كاهش آسيب اكسونال فيبرهاي حسي عصب Ulnar مي شود.