شماره ركورد
1168301
عنوان مقاله
بررسي خصوصيات دموگرافيك و باليني كودكان مبتلا به Cutaneous leishmaniasis در سطح استان اصفهان طي سالهاي 94-1391
پديد آورندگان
محمديان ، مهدي دانشگاه علوم پزشكي دزفول - دانشكدهي بهداشت - گروه پزشكي اجتماعي , وليپور ، علي اصغر دانشگاه علوم پزشكي آبادان - دانشكدهي پزشكي - كميته ي تحقيقات دانشجويي , رمضانپور ، جواد دانشگاه علوم پزشكي اصفهان , اسلامي فارساني ، سارا دانشگاه علوم پزشكي شهركرد - دانشكدهي پزشكي - كميته ي تحقيقات دانشجويي , باقري ، پژمان دانشگاه علوم پزشكي فسا - مركز تحقيقات بيماري هاي غير واگير , آريايي ، محمد دانشگاه علوم پزشكي گلستان - مركز تحقيقات مديريت سلامت و توسعه اجتماعي , نوروزي ، سلمان دانشگاه علوم پزشكي ياسوج - مركز تحقيقات عوامل اجتماعي تعيين كننده ي سلامت , محمديان هفشجاني ، عبداله دانشگاه علوم پزشكي اصفهان - دانشكدهي بهداشت - گروه اپيدميولوژي و آمار زيستي
از صفحه
243
تا صفحه
248
كليدواژه
كودكان , Leishmaniasis , پيامد درمان , ايران
چكيده فارسي
مقدمه:،Leishmaniasis يك بيماري انگلي است كه توسط تك ياختهاي از جنس Leishmania ايجاد و توسط پشهي خاكي منتقل ميشود. هدف از انجام اين مطالعه، بررسي خصوصيات دموگرافيك و باليني كودكان مبتلا به Cutaneous leishmaniasis در سطح استان اصفهان بود.روشها: اين مطالعه، يك مطالعهي مقطعي بود. جامعهي اين مطالعه، كليهي كودكان با سن 5 ≥ سال مبتلا به Cutaneous leishmaniasis طي سالهاي 94-1391 در سطح استان اصفهان بودند. خصوصيات دموگرافيك و باليني بيماران به صورت تعداد و درصد ارايه شد. ميانگين سني بيماران بر اساس جنس با استفاده از آزمون t مقايسه گرديد. تجزيه و تحليل اطلاعات با استفاده از نرمافزار آماري SPSS انجام شد. يافتهها: از مجموع 1529 بيمار، 51/8 درصد را پسران، 56/0 درصد را افراد روستايي و 92/9 درصد را افراد ايراني تشكيل ميدادند. ميانگين ± انحراف سني بيماران 1/50 ± 2/71 سال بود. كوچكترين بيمار 2 ماهه بود. بيشترين تعداد بيماران در گروه سني يك سال (20/4 درصد) و كمترين تعداد در گروه سني كمتر از يك سال (5/6 درصد) قرار داشتند. شايعترين (91/8 درصد) گونهي انگل ايجاد كنندهي بيماري، Leishmania major بود. قطر زخم در 63/37 درصد از بيماران بيش از 2 سانتيمتر بود. در 11/2 درصد از بيماران، تعداد زخمها 4 ≤ بود. در كودكان بيمار، ناحيهي صورت شايعترين (33/7 درصد) محل ايجاد زخم بود.نتيجهگيري:با توجه به آندميك بودن بيماري در استان اصفهان، كودكان در اين منطقه در معرض خطر بالايي جهت ابتلا به بيماري ميباشند. بنابراين، بايد عمليات مبارزه با مخازن حيواني و پشهي ناقل بيماري به عنوان يك اولويت در جهت كنترل بيماري در نظر گرفته شود.
عنوان نشريه
مجله دانشكده پزشكي اصفهان
عنوان نشريه
مجله دانشكده پزشكي اصفهان
لينک به اين مدرک