مقايسه‌ي اثربخشي باليني سيكلوفسفاميد و فينگوليمود در سير باليني بيماران مبتلا به Multiple Sclerosis (MS) عود كننده‌ي بهبودپذير

مقدمه: مطالعه‌ي حاضر، با هدف مقايسه‌ي تأثير دو داروي سيكلوفسفاميد و فينگوليمود در سير باليني و پيش‌گيري از عود بيماران مبتلا به Multiple sclerosis (MS) به انجام رسيد. روش‌ها: طي يك مطالعه‌ي كارآزمايي باليني، 30 بيمار مبتلا به MS نوع عود كننده بهبودپذير، در دو گروه 15 نفره‌ي دريافت كننده‌ي سيكلوفسفاميدو فينگوليمود توزيع شدند. سير باليني بيماري و عود، در 6 ماه قبل از درمان و در طي 6 ماه درمان در دو گروه پي‌گيري و نتايج بين دو گروه مقايسه شد. يافته‌ها: ميانگين تغييرات شاخص ناتواني در دو گروه سيكلوفسفاميد و فينگوليمود به ترتيب 0/17± 0/03و 0/18 ± 0/33 بود و شاخص ناتواني در گروه دريافت كننده‌ي فينگوليمود كاهش بيشتري نسبت به گروه دريافت كننده‌ي‌ سيكلوفسفاميد داشت (0/001 P). در گروه سيكلوفسفاميد، 4 نفر عود نداشتند، 10 نفر يك بار و 1 نفر دو بار عود داشتند؛ در حالي كه در گروه فيگوليمود، فقط 4 نفر يك بار عود داشتند و دفعات عود بعد از درمان در دو گروه اختلاف معني‌داري داشت (0/023 = P). نتيجه‌گيري: بيماران دريافت كننده‌ي فينگوليمود، بهبودي بيشتري نسبت به گروه سيكلوفسفاميد داشتند و دفعات عود بيماري تا 6 ماه بعد از درمان نيز در گروه فينگوليمود كمتر بود، اما در عين حال، استفاده از اين دارو، منوط به شرايط باليني بيمار، شدت بيماري، سير بيماري و نظر پزشك متخصص مي‌باشد. همچنين، انجام مطالعات بيشتري جهت تعيين تأثير اين دارو در درمان و پيش‌گيري از عود بيماري و عوارض مصرف طولاني مدت آن، توصيه مي‌گردد.