بررسي تأثير سلنيوم تزريقي بر نسبت بين فشار نسبي اكسيژن شرياني بر كسر (درصد) اكسيژن دمي (PaO2/FiO2) و گازهاي خون شرياني در بيماران تحت تهويه‌ي مكانيكي بستري در بخش مراقبت‌هاي ويژه

مقدمه: با توجه به اهميت نقش آنتي‌اكسيداني سلنيوم به عنوان يكي از اجزاي سلنوپروتئين‌ها، اين مطالعه با هدف بررسي تأثير سلنيوم داخل وريدي به عنوان يك سلنوپروتئين با خواص ضد التهابي و تنظيم كننده‌ي ايمني بر روي نسبت بين فشار نسبي اكسيژن شرياني بر كسر (درصد) اكسيژن دمي (Partial pressure of arterial oxygen/Fraction of inspired oxygen يا PaO2/FiO2t;) و گازهاي خون شرياني بيماران بستري در بخش مراقبت‌هاي ويژه انجام شد.روش‌ها: در اين مطالعه‌ي كارآزمايي باليني تصادفي دو سو كور، 90 بيمار تحت تهويه‌ي مكانيكي بستري در بخش مراقبت‌هاي ويژه‌ي بيمارستان الزهراي (س) اصفهان انتخاب و به صورت تصادفي به سه گروه تقسيم شدند. گروه اول بيماران، 1000 ميكروگرم سلنيوم روزانه دريافت كردند. گروه دوم بيماران، 500 ميكروگرم سلنيوم روزانه دريافت كردند و گروه سوم به عنوان گروه شاهد، دارويي دريافت نكردند. يافته‌ها: تفاوت معني‌داري بين ميانگين PaO2/FiO2; در گروه اول (28/60 ± 291/20) با گروه دوم (20/42 ± 291/63) و گروه سوم (20/77 ± 288/73) وجود نداشت (0/50 = P). ميانگين فشار نسبي اكسيژن خون شرياني نيز تفاوت معني‌داري در گروه اول (4/21 ± 95/90) با گروه دوم (5/18 ± 94/36) و گروه سوم (5/09 ± 94/46) نداشت (0/24 = P). ميانگين مدت اكستوباسيون نيز تفاوت معني‌داري بين سه گروه نداشت (0/16 = P) ;نتيجه‌گيري: تجويز سلنيوم وريدي، تأثيري بر روي نسبت PaO2/FiO2; و نيز گازهاي خون شرياني و همچنين، مدت اكستوباسيون در بيماران بستري در بخش مراقبت‌هاي ويژه ندارد. همچنين، تجويز سلنيوم وريدي، با تغييرات هموديناميك در اين بيماران همراه نمي‌باشد.