بررسي تأثير تمرينات دست بر كاركرد و نقايص فيزيكي بيماران با استئوآرتريت دست

مقدمه: استئوآرتريت دست، به عنوان يكي از شايع‌ترين بيماري‌هاي مفصلي و يكي از عوامل ناتواني در دوره‌ي سالمندي شناخته مي‌شود. مطالعه‌ي حاضر با هدف بررسي تأثير تمرينات دست بر كاركرد و نقايص فيزيكي بيماران دچار استئوآرتريت دست صورت گرفت. روش‌ها: در اين مطالعه‌ي شبه‌تجربي، 15 بيمار با تشخيص استئوآرتريت دست با نمونه‌گيري ساده انتخاب شدند. كاركرد دست، شدت درد، دامنه‌ي حركتي و قدرت گرفتن دست بيماران به ترتيب با استفاده از پرسش‌نامه‌ي ناتواني شانه، بازو و دست، مقياس ديداري درد، گونيامتر و دينامومتر در ابتدا و پس از 8 هفته مداخله، مورد ارزيابي قرار گرفت. داده‌هاي اين پژوهش با استفاده از آزمون Paired t تجزيه و تحليل شدند. يافته‌ها: پس از مداخله، درد كاهش معني‌داري داشت. همچنين، دامنه‌ي حركتي مچ و انگشت شست بهبود يافت و نيز قدرت گرفتن و كاركرد دست، پس از مداخله افزايش نشان داد. نتيجه‌گيري: تمرين درماني، بر درد، دامنه‌ي حركتي و قدرت گرفتن و كاركرد دست در بيماران دچار استئوآرتريت تأثير مثبتي دارد و مي‌توان از اين روش در توان‌بخشي اين عارضه استفاده كرد.