تعيين اثر عصاره‌ي اتانولي بره‌موم زنبور عسل بر جدايه‌هاي باكتريايي با مقاومت دارويي چندگانه‌ي شناسايي شده با روش مولكولي در زخم بيماران بستري در شهر اهواز

مقدمه: مقاومت چندگانه‌ي دارويي، يكي از معضلات پزشكي در درمان زخم است. هدف از انجام مطالعه‌ي حاضر، شناسايي مولكولي جدايه‌هاي باكتريايي با مقاومت چندگانه به دارو در زخم بيماران بيمارستان‌هاي اهواز و تعيين اثر عصاره‌ي اتانولي بره‌موم زنبور عسل بر روي اين باكتري‌ها بود. روش‌ها: تعداد 120 نمونه از ارديبهشت ماه تا تير ماه 1395 از انواع زخم بيماران در پنج بيمارستان اهواز تهيه شد. جدايه‌هاي باكتريايي با مقاومت چندگانه‌ي دارويي با روش انتشار ديسك انتخاب شدند و با توالي‌يابي ژن 16SrRNA شناسايي گرديدند. عصاره‌ي اتانولي بره‌موم با روش خيساندن تهيه شد و اثر آن به عنوان يك عامل ضد باكتري بر روي جدايه‌ها با روش‌هاي انتشار از چاهك و Microdilution تعيين شد. يافته‌ها: جدايه‌ها با مقاومت چندگانه شامل Escherichia coli، Pseudomonas aeruginosa، Acinetobacter baumannii، Staphylococcus aureus، Enterococcus faecalis و Enterococcus faecium از انواع زخم شناسايي و جدا شدند. غلظت 25 ميلي‌گرم در ميلي‌ليتر عصاره‌ي اتانولي بره‌موم در روش انتشار از چاهك بر جدايه‌هاي گرم مثبت مؤثر بود. در روش Microdilution، بيشترين حساسيت به عصاره در Staphylococcus aureus (با حداقل غلظت مهار كنندگي 25 و حداقل غلظت كشندگي 50 ميلي‌گرم در ميلي‌ليتر) و پس از آن در Enterococcus faecalis و Enterococcus faecium (با حداقل غلظت مهار كنندگي 100 و حداقل غلظت كشندگي 200 ميلي‌گرم در ميلي‌ليتر) مشاهده شد. باكتري‌هاي گرم منفي نسبت به همه‌ي غلظت‌هاي عصاره، مقاومت داشتند. نتيجه‌گيري: باكتري‌هاي گرم مثبت مقاوم به چند دارو كه به عنوان موامع درمان زخم شناخته شده‌اند، حساسيت بالايي به عصاره‌ي اتانولي بره‌موم زنبور عسل نشان دادند.