بررسي تأثير استفاده از حجم (كانتور) گوش داخلي به جاي كانتور حلزون گوش بر محاسبات دوز حجم حلزون گوش در پرتودرماني دو بعدي سنتي و سه بعدي تطبيقي تومورهاي مغز

كم شنوايي حسي -عصبي، از عوارض پرتودرماني در بيماران مبتلا به تومورهاي مغزي مي‌باشد. سيستم شنوايي بيماران مبتلا به تومورهاي مغزي درون ميدان تابشي قرار مي‌گيرد و دوز قابل توجهي از پرتو را دريافت مي‌كند و شنوايي را كاهش مي‌دهد. هدف از انجام اين مطالعه، مقايسه‌ي مشخص كردن حجم (كانتور) و دوز محاسبه شده‌ي حلزون گوش و گوش داخلي در دو روش درماني دو بعدي سنتي (Twodimensional يا 2D) و سه بعدي تطبيقي (Threedimensional يا 3D) در بيماران مبتلا به تومورهاي مغزي بود.روش‌ها: در اين مطالعه‌ي موردي مقطعي، تصاوير Computed tomography scan (CT scan) 43 بيمار (23 مرد و 20 زن) مبتلا به تومور مغزي كه در سال 1395 به مركز پرتودرماني بيمارستان ميلاد اصفهان مراجعه كردند، مورد استفاده قرارگرفت. كانتور كردن حلزون گوش و گوش داخلي روي CT scan بيمار توسط پزشك انكولوژيست در نرم‌افزار طراحي درمان TiGRT انجام گرفت. هيستوگرام‌هاي دوز (Dose volume histogram يا DVH) روش‌هاي پرتودرماني دو بعدي و سه بعدي محاسبه و مقايسه گرديد.يافته‌ها: ميانگين دوز رسيده در روش دو بعدي براي حلزون گوش برابر 338.7 ± 2624.0 و براي گوش داخلي 341.3 ± 2718.0 سانتي‌گري و در روش پرتودرماني سه بعدي براي حلزون گوش 294.6 ± 2507.0 و براي گوش داخلي 295.6 ± 2581.0 سانتي‌گري بود. ميانگين دوز حلزون گوش و گوش داخلي در روش سه بعدي به ترتيب 5.3 و 4.6 درصد كمتر از روش دو بعدي بود. در كل، اختلاف معني‌داري بين دوز رسيده به حلزون گوش و گوش داخلي در روش دو بعدي (0.846 = P) و سه بعدي (0.859 = P) وجود نداشت.نتيجه‌گيري: با توجه به عدم وجود اختلاف معني‌داري بين دوز رسيده به حلزون گوش و گوش داخلي در روش دو بعدي و سه بعدي در بررسي پارامترهاي دوزيمتريك مربوط به سيستم شنوايي، در طراحي درمان اين دو روش پرتودرماني، مي‌توان كانتور كردن گوش داخلي را جايگزين كانتور حلزون گوش نمود.