بررسي تأثير تزريق وريدي آميودارون بر فشار وريد مركزي در بيماران تحت عمل جراحي باي‌پس عروق كرونر

مقدمه: مطالعه‌ي حاضر، با هدف تعيين تأثير تزريق وريدي آميودارون بر فشار وريد مركزي در بيماران تحت عمل جراحي باي‌پس عروق كرونر انجام گرفت. روش‌ها: در يك مطالعه‌ي كارآزمايي باليني، 76 بيمار تحت عمل باي‌پس عروق كرونر در دو گروه 38 نفره توزيع شدند. در بيماران گروه مورد، بعد از خارج شدن از پمپ قلبي- ريوي، 150 ميلي‌گرم آميودارون در 100 سي‌سي سرم دكستروز 5 درصد حل شد و در عرض 10 دقيقه به بيمار تزريق گرديد. در گروه شاهد، با حجم مشابه، سرم دكستروز 5 درصد در مدت زمان مشابه به بيمار تزريق گرديد. بيماران بلافاصله بعد از اينداكشن بيهوشي و 15 دقيقه بعد از جداسازي از پمپ و در زمان ورود به بخش مراقبت‌هاي ويژه، از نظر فشار خون سيستول، دياستول، فشار متوسط شرياني و فشار وريد مركزي كنترل شدند و نتايج دو گروه مقايسه گرديد. يافته‌ها: فشار خون سيستول، دياستول، متوسط شرياني و وريد مركزي، تفاوت معني‌داري را بين دو گروه شاهد و مورد نشان نداد (0.05 P). در طي مدت مطالعه، 8 بيمار داراي تغييرات الكتروكارديوگرافي شدند كه 7 نفر (18.9 درصد) آن‌ها از گروه شاهد و 1 نفر (2.2 درصد) از گروه مورد بودند و اختلاف دو گروه معني‌دار بود (0.02 = P). نتيجه‌گيري: به نظر مي‌رسد تجويز آميودارون بعد از خارج شدن از پمپ قلبي- ريوي، تأثير قابل توجهي بر فشار وريد مركزي و بروز اختلال هموديناميك ندارد، اما تجويز اين دارو باعث كاهش معني‌دار بروز آريتمي در بيماران تحت عمل جراحي باي‌پس عروق كرونر مي‌گردد.