بررسي عملكرد يك ساله‌ي كليه بعد از پيوند كليه در بيماران مبتلا به سندرم متابوليك

مقدمه: در سال‌هاي اخير تعداد بيماران داراي كليه‌ي پيوندي در حال افزايش مي‌باشد. در اين بيماران احتمال بروز سندرم متابوليك و ابتلا به بيماري‌هاي قلبي- عروقي ناشي از آن بالا است كه مي‌تواند باعث كاهش عملكرد كليه‌ي پيوندي شود. مطالعه‌ي حاضر با هدف مقايسه‌ي عملكرد يك ساله‌ي كليه‌ي پيوندي در بيماران مبتلا به سندرم متابوليك و بدون سندرم متابوليك انجام شد. روش‌ها: اين پژوهش از نوع هم‌گروهي و آينده‌نگر بود كه بر روي بيماران داراي كليه‌ي پيوندي بيشتر از 20 سال شهر اصفهان در سال 1396 انجام گرديد. بدين ترتيب، 30 نفر در گروه سندرم متابوليك و 30 نفر در گروه بدون سندرم متابوليك قرار گرفتند و عملكرد كليه‌ي آنان از طريق اندازه‌گيري سطح سرمي كراتينين مورد ارزيابي قرار گرفت. اطلاعات بيماران شامل داده‌هاي دموگرافيك، معيارهاي سندرم متابوليك و سطح كراتينين سرم، ماهانه و در طول 12 ماه بررسي شد. يافته‌ها: 17 نفر از بيماران زن و 43 نفر مرد بودند. ميانگين تغييرات كراتينين بين دو گروه مبتلا به سندرم و بدون سندرم در طول يك سال اختلاف معني‌داري با يكديگر نداشت (0.227 - P). همچنين، ارتباط معني‌داري يين كراتينين با چاقي شكمي (0.214 = P)، فشار خون دياستوليك (0.061 = P)، تري‌گليسريد (Triglyceride يا TG) (0.409 = P)، High-density lipoprotein cholesterol (HDL-C) (0.315 = P) و قند خون ناشتا (Fasting blood sugar يا FBS) (0.284 = P) در بيماران مبتلا به سندرم متابوليك مشاهده نشد و تنها ارتباط بين فشار خون سيستوليك و تغييرات كراتينين معني‌دار بود (0.008 = P). نتيجه‌گيري: ابتلا به بيماري سندرم متابوليك تأثيري بر عملكرد كليه‌ي پيوندي ندارد. پيشنهاد مي‌شود در مطالعات آينده بيماران مدت زمان بيشتري مورد پيگيري قرار گيرند.