بررسي سيتوكاين‌هاي التهابي اينترلوكين 17 و اينترلوكين 22 در سلول‌هاي تك هسته‌اي خون محيطي كودكان مبتلا به آسم و مقايسه‌ي آن با كودكان سالم

مقدمه: آسم، يك بيماري التهابي مزمن برگشت‌پذير راه‌هاي هوايي مي‌باشد كه تأثير سيتوكاين‌هاي التهابي در تشديد بيماري آسم ثابت شده است و هدف از انجام مطالعه‌ي حاضر، بررسي سيتوكاين‌هاي التهابي اينترلوكين 17 (Interleukin 17 يا IL17) و اينترلوكين 22 (Interleukin 22 يا IL22) در كودكان مبتلا به آسم و مقايسه‌ي آن با كودكان سالم بود. روش‌ها: در اين مطالعه‌ي مورد- شاهدي از تعداد 15 كودك مبتلا به آسم و 15 كودك سالم، 5 سي‌سي خون هپارينه گرفته شد و بعد از جداسازي سلول‌هاي تك هسته‌اي خون محيطي به مدت 72 ساعت كشت داده شد و ميزان ترشح IL17 و IL22 به روش Enzyme-linked immunosorbent assay (ELISA) و ميزان درصد سلول‌هاي TCD4+IL17+ و TCD4+IL22+ به روش فلوسايتومتري بررسي شد. يافته‌ها: در جامعه‌ي مورد مطالعه، ميانه‌ي سطح اينترلوكين IL17 (0.64 = P) و IL22 (0.63 = P) ترشحي از سلول‌هاي خون محيطي بين گروه مورد و شاهد تفاوت معني‌داري مشاهده نشد. همچنين، تفاوت ميانه‌ي درصد سلول‌هاي TCD4+IL17+ (0.30 = P) و TCD4+IL22+ (0.41 = P) معني‌دار نبود، اما ميانه‌ي درصد سلول‌هاي TCD4+IL17-IL22+ افزايش داشت كه از لحاظ آماري معني‌دار نبود (0.56 = P). نتيجه‌گيري: در جامعه‌ي مورد بررسي، شامل كودكان مبتلا به آسم كنترل شده‌ي نسبي و كامل، تفاوت معني‌داري بين ميزان ترشح اينترلوكين‌هاي IL17 و IL22 و ميانه‌ي درصد سلول‌هاي TCD4+IL17+ و TCD4+IL22+ در مقايسه با كودكان سالم وجود نداشت و مي‌توان نتيجه گرفت كه در آسم كنترل شده تأثيري ندارد. اگر چه افزايش ميانه‌ي درصد سلول‌هاي TCD4+IL17-IL22+* در گروه مورد به سطح معني‌داري نرسيد، اما مي‌تواند در آينده با حجم نمونه‌ي مناسب‌تر، آن را بررسي كرد.