زن در منظومه فكري- معرفتي نوانديشي ديني

فاقد عنوان لاتين

بازخواني جايگاه زن مسلمان در جوامع اسلامي مورد توجه انديشمندان مسلمانِ يك سده اخير بوده است. مطالعات حوزه زنان در جوامع اسلامي حول محور چهار رويكرد كلي سنتي، احياگرايانه، متجددانه و نوانديشانه صورت گرفته است. در اين مقاله با مفروض قرار دادن نابسندگي سه رويكرد نخست در ارائه پاسخي در خور به نيازها و مطالبات فزاينده زنان مسلمان در دنياي امروز، تلاش شده نگرش نوانديشي ديني نسبت به مسأله زن مورد بررسي قرار گيرد. پرسشي كه بدان پرداخته شده اين است كه سيما، هويت و حقوق زنان چه بازتابي در مباني فكري- معرفتي نوانديشي ديني داشته است؟ فرض مقاله اين است كه نوانديشي ديني سيمايي انساني‌تر از زن ارائه مي‌دهد كه در آن زن انساني متفاوت، اما همپاي مرد است و هيچ صفت فرودستي در او مشاهده نمي‌شود. در اين مقاله سعي شده با در پيش گرفتن روشِ كيفي، با رجوع به اسناد موجود و بهره‌گيري از شيوه توصيفي- تحليلي، به كاوش در مباني معرفتي نوانديشي ديني پرداخته شود. بررسي هاي انجام شده نشان مي‌دهد كه اين رويكرد با خوانشي نوين از نصوص ديني بر پايه عقلانيت، عدالت، اخلاق، تاريخ‌مندي و نگرش اجتهادي الگومحور، به ترسيم زن مسلماني مي‌پردازد كه از كرامت و شأن انساني والا و هم‌كفو مردان و نيز حقوقي برابر با آن ها برخوردار است.

فاقد چكيده لاتين