بررسي جايگاه مؤلفه هاي توسعه پايدار در برنامه درس علوم تجربي دوره ابتدايي ايران و ارائه چارچوب مطلوب و اعتباربخشي آن

بررسي جايگاه مؤلفه هاي توسعه پايدار در برنامه درس علوم تجربي دوره ابتدايي ايران و ارائه چارچوب مطلوب و اعتباربخشي آن

اين مقاله با هدف بررسي جايگاه مؤلفه هاي توسعه پايدار در برنامه هاي درس علوم تجربي دوره ابتدايي ايران و ارايه چارچوب مطلوب و اعتباربيني آن انجام گرفت. جامعه آماري را گروه متخصصان ناظر بر مؤلفه هاي توسعه پايدار و نيزمجموعه كتب درسي علوم تجربي پايه هاي ششگانه دوره ابتدايي ايران در سال تحصيلي 96-95 تشكيل داد. حجم نمونه در گروه متخصصان به موجب جدول نمونه گيري مورگان 80 نفر و در مجموعه كتب درسي 12 جلد با احتساب كتب راهنماي معلم بود. روش گردآوري اطلاعات كيفي و كمي، كتابخانه اي و ميداني بود. ضريب پايايي پرسشنامه 0/81 بدست آمد. روش توصيف و تجريه و تحليل داده ها بهره برداري از شاخصهاي آمارتوصيفي ، آزمونهاي تحليل عاملي و ضرايب اهميت آنتروپي شانون بود. پردازش داده ها و تحليل آنها توسط نرم افزارهاي SPSS و آنتروپي شانون انجام گرفت. در مجموع نتايج پژوهش حاكي از ميزان تأكيد برنامه درسي علوم تجربي دوره ابتدايي نسبت به مؤلفه هاي ششگانه توسعه پايدار در سطح متوسط بود، و نيازمند بازنگري است.

this article has no abstract