كاربرد اسانس و عصاره گل بيدمشك در پايدارسازي روغن آفتابگردان طي ذخيره سازي

يكي راه‌هاي جلوگيري از اكسيداسيون روغن‌ها و چربي‌ها افزودن آنتي ‌اكسيدان­ها است. البته آنتي ‌اكسيدان‌هاي طبيعي مطمئن‌تر و مفيدتر از مواد سنتزي مي‌باشند. هدف از مطالعه حاضر ارزيابي فعاليت آنتي ‌اكسيداني عصاره هيدروالكلي بيدمشك بر روي پايداري اكسايشي روغن آفتابگردان طي شرايط نگهداري مي‌باشد. اثر غلظت ppm1200 عصاره و اسانس در به تاخير انداختن فساد اكسيداتيو روغن آفتابگردان طي شرايط نگهداري 60 روزه و دماي محيط، تعيين شد. اين بررسي از طريق اندازه‌گيري عدد پراكسيد، عدد كربونيل، تركيبات كل قطبي، عدد اسيدي، شاخص پايداري اكسايشي و عدد يدي صورت گرفت و نمونه‌ها با آنتي‌اكسيدان سنتزي TBHQ در غلظت ppm100 مقايسه شدند. در اكثر پارامترها عصاره هيدرو‌الكلي بيدمشك پايداري مناسب‌تري نسبت به آنتي‌اكسيدان سنتزي TBHQ داشت اما اسانس بيدمشك خاصيت آنتي ‌اكسيداني مناسبي از خود نشان نداد. با توجه به نتايج، عصاره‌ي هيدروالكلي بيدمشك داراي فعاليت آنتي ‌اكسيداني مناسبي است و مي‌تواند به عنوان آنتي ‌اكسيدان طبيعي در روغن‌ها و فرآورده‌هاي روغني طي زمان نگهداري استفاده شود.

this article has no abstract