اثر ديازپام بر پارامترهاي بافتي بيضه و اسپرماتوژنز موش‌هاي صحرايي

زمينه و هدف: ناباروري، ناتواني جنسي فعال است. عوامل مردانه مسؤول 50 درصد از موارد ناباروري است. اختلال در عملكرد اسپرم و آسيب در اسپرماتوژنز از شايع‌ترين علل ناباروري مردان است. ديازپام نيز دارويي مسكن و خواب‌آور از گروه بنزوديازپين‌ها است كه مصرف طولاني مدت آن مي‌تواند اعتيادآور باشد. اين مطالعه به منظور تعيين اثر داروي ديازپام بر پارامترهاي بافتي بيضه و اسپرماتوژنز موش‌هاي صحرايي انجام شد. روش بررسي: در اين مطالعه تجربي 30 سر موش صحرايي نر نژاد ويستار با وزن تقريبي 200-250gr انتخاب و به طور تصادفي به پنج گروه شش تايي تقسيم شدند. دوزهاي 2، 3، 4 و 5 ميلي گرم بر كيلوگرم وزن بدن ديازپام به مدت 14 روز به گروه‌ها به صورت داخل صفاقي تزريق گرديد. به گروه كنترل سرم فيزيولوژي تزريق شد. سپس موش‌ها بيهوش و بيضه، دفران و اپيديديم خارج و براي بررسي بيضه، تحرك اسپرم و درصد اسپرم زنده مورد مطالعه قرار گرفتند. يافته‌ها: وزن، قطر بزرگ و كوچك بيضه، درصد اسپرم‌هاي زنده و تعداد اسپرم با تحرك رو به جلو در مقايسه گروه كنترل با گروه‌هاي تزريقي در دوز 3mg/kg/bw در تمامي فاكتورها غير از تعداد اسپرم با تحرك رو به جلو، كاهش نشان دادند. در ساير گروه‌ها تنها وزن بيضه در دوز 2mg/kg/bw كاهش آماري معني‌داري داشت (P 0.05). نتيجه‌گيري: داروي ديازپام مي‌تواند بر روند اسپرماتوژنز تاثير كاهشي داشته باشد.