بررسي نقش پايبندي به دين در پيشگيري از رفتارهاي پر خطر در ميان جوانان 18-30 ساله شهرستان‌هاي استهبان و فسا

هر جامعهاي داراي باورهايي است كه با توجه به آن رفتارهاي خاصي مقبول شناخته ميشود. دين نيز به عنوان نظامي كه از سوي خداوند نازل گرديده است، معيار رفتار‌هاي بهنجار را در جامعه معرفي مي‌كند. امروزه با قرار گرفتن در عرصه جهاني و ورود عناصر مدرنيته در جامعه، شاهد كم رنگ شدن باور‌هاي ديني و بروز رفتارهاي انحرافي در ميان جوانان هستيم.هدف اصلي در اين پژوهش بررسي نقش باورهاي ديني در پيشگيري از رفتارهاي پر خطر جوانان است. روش تحقيق در اين پژوهش از نوع پيمايش است و داده‌ها از طريق پرسش نامه در ميان 448 نفر از جوانان18-30 در شهرستان‌هاي استان فارس (استهبان وفسا) گردآوري شده است. بر اساس يافته‌هاي اين پژوهش بين متغير‌هاي مستقل جنس، تحصيلات، تاهل، سطح تحصيلات، ميزان ارتباط با افراد متمايل به رفتارهاي پرخطر، گرايش دوستان به رفتارهاي پر خطر، ميزان گرايش به باور‌هاي ديني و ميزان انجام اعمال وفرايض ديني با متغير وابسته كه گرايش به رفتارهاي پر خطر است، رابطه معني‌دار وجود دارد.