بررسي جامعه‌شناختي رابطه نشاط اجتماعي و ميزان اميد به زندگي در بين شهروندان شهر كيوي در سال 1396

اين تحقيق باهدف بررسي جامعه‌شناختي رابطه نشاط اجتماعي و ميزان اميد به زندگي در بين شهروندان شهر گيوي انجام شده است. براي تدوين چارچوب نظري پژوهش از نظريه، نظريه‌پردازاني همچون كنت، زيمل، مرتون و پارسونز استفاده شد. اين پژوهش به روش پيمايشي انجام شد و با تكنيك پرسشنامه كه داراي اعتبار صوري و اعتبار سازه‌اي و اعتماد (آلفاي كرونباخ 88/0 درصد) به گردآوري اطلاعات اقدام شد. جامعه آماري پژوهش شامل 7500 نفر از شهروندان شهر كيوي بودند كه از بين آن‌ها با استفاده از فرمول كوكران تعداد 365 نفر به روش نمونه‌گيري تصادفي، خوشه‌اي با حجم نامتناسب به‌عنوان نمونه انتخاب گرديد. براي تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از دو شيوه آمار توصيفي و استنباطي و با بهره‌گيري از نرم‌افزار spss پس از تهيه جدول ماتريس، اطلاعات در قالب جداول يك‌بعدي و دو بعدي تنظيم شد. يافته‌هاي پژوهش نشانگر اين بودند كه اميد به زندگي شهروندان شهر كيوي (67/3) در حد متوسط است و بين متغيرهاي نشاط اجتماعي و اميد به زندگي و ابعاد آن رابطه معنادار تأييد گرديد. همچنين نتايج حاصل از رگرسيون نشان داد متغيرهاي مستقل وارد شده در معادله جمعاً (46/0) درصد از تغييرات متغير وابسته را تبيين مي‌كنند.