مدل پيش بيني تحمل آشفتگي بر اساس سيستم هاي مغزي رفتاري و بدتنظيمي هيجاني

تحمل آشفتگي به عنوان يك ساختار مهم رشدي، بينشي جديد درباره شروع و تداوم آسيب هاي رواني و همچنين پيشگيري و درمان فراهم آورده است, آشفتگي ممكن است ماحصل فرايند هاي فيزيكي و شناختي باشد, پژوهش حاضر با هدف پيش بيني تحمل آشفتگي براساس سيستم هاي مغزي رفتاري و بد تنظيمي هيجاني در دانشجويان دانشگاه پيام نور كرمانشاه انجام گرفت, مواد و روش ها: جامعه آماري پژوهش شامل كليه دانشجويان مشغول به تحصيل دانشگاه پيام نور كرمانشاه در سال تحصيلي 94-95 به تعداد 8000 نفر مي باشند كه از اين افراد، تعداد 340 نفر دانشجو با توجه به جدول مورگان و به روش نمونه گيري تصادفي طبقه اي به عنوان نمونه انتخاب شدند، داده ها با استفاده از پرسشنامه هاي سيستم هاي بازداريو فعال سازي رفتاري (كارور و وايت، 1994)، دشواري در تنظيم هيجاني و تحمل پريشانيجمع آوري گرديد، براي تجزيه و تحليل داده ها از آزمون هاي همبستگي پيرسون، تحليل رگرسيون و همبستگي كانوني و با استفاده از نرم افزار Amos 23 و SPSS-16استفاده شد. يافته ها: نتايج نشان داد كه بين سيستم بازداري رفتاري، سيستم فعال ساز رفتاري و بد تنظيمي هيجاني با تحمل آشفتگي رابطه ­معنادار وجود دارد، , همچنين نتايج تحليل رگرسيون نشان داد 42% واريانس تحمل آشفتگي توسط متغير هاي متغيرهاي سيستم فعال ساز رفتار، سيستم بازداري رفتاري و بد تنظيمي هيجاني قابل پيش بيني است. نتيجه گيري: بر اساس نتايج اين مطالعه مي توان گفت متغيرهاي سيستم بازداري رفتاري، سيستم فعال ساز رفتاري و بد تنظيمي هيجاني در پيش بيني تحمل آشفتگي دانشجويان بسيار با اهميت هستند.