رابطه صفات شخصيتي و تيپ Aو Bدر افراد مبتلا به ديابت نوع 2

پژوهش حاضر با هدف بررسي رابطه صفات شخصيتي وتيپ A و B در افراد مبتلا به ديابت نوع 2 شهر مشهد انجام گرفته است. روش بررسي: در اين مطالعه توصيفي - مقطعي، 80 بيمار مبتلا به ديابت نوع 2 با استفاده از روش نمونه گيري در دسترس و با استفاده از پرسش نامه MMPI فرم كوتاه و پرسشنامه تيپ شخصيتي A و B بورتنر، ارزيابي شدند. يافته ها: تحليل رگرسيون نشان داد كه مقياس سايكوپاتي رابطه ي معناداري با مقياس تيپ A و B دارد، به طوري كه اين مقياس به ميزان 9/14 درصد تيپ Aو B را در افراد مبتلا به ديابت نوع 2 پيش بيني مي كند (149/0R2 =). مقياس پارانويا نيز به ميزان 9/20 درصد توان پيش بيني تيپ Aو B را در افراد مبتلا به ديابت نوع 2 دارد (209/0R2 =). مقياس پسيكاستني نيز به ميزان6/26 درصد(266/0R2 =) درصد مي تواند تيپ A و B را در افراد مبتلا به ديابت نوع 2 پيش بيني كند. همچنين با استفاده از مقياس اسكيزوفرني به ميزان 8/35 درصد مي توان به پيش بيني دست زد (358/0R2 =). مقياس مانيا 36 درصد (360/0 R2 = )، مقياس هيپوكندري 3/35 درصد (353/0R2 =) و مقياس افسردگي 8/33 درصد (338/0= R2 ) توان پيش بيني تيپ A و B را دارند. بحث ونتيجه گيري: بيشترين برافراشتگي بين صفات شخصيت در افراد مبتلا به ديابت نوع دو به ترتيب مربوط به هيستيري، اسكيزوفرني و افسردگي مي باشد. همچنين گرايش افراد مبتلا به ديابت نوع دو به سمت تيپ A مي باشد.