تأثير آموزش مهارت هاي مقابله اي با رويكرد شناختي-رفتاري مثبت گرا بر سازگاري (اجتماعي، عاطفي و تحصيلي) دانش آموزان متوسطه داراي مشكلات سازگاري

زمينه و هدف: هدف مطالعۀ حاضر تأثير آموزش مهارت هاي مقابله­اي با رويكرد شناختي-رفتاري مثبت گرا بر سازگاري(اجتماعي، عاطفي و تحصيلي) دانش آموزان متوسطه داراي مشكلات سازگاري بود. روش بررسي: اين تحقيق براساس مطالعات آزمايشي ميداني با طرح پيش آزمون-پس آزمون با گروه كنترل اجرا شد. با معرفي معلمان، از بين جامعه دانش‌آموزان دختر 15-14ساله داراي مشكلات سازگاري دورة متوسطه اول مدارس شهرستان ساري در سال تحصيلي 94– 1393، اجراي آزمون ها و غربالگري، از بين دانش آموزان معرفي شده 40 نفر به طور تصادفي انتخاب و با استفاده از روش آرايش تصادفي، از طريق قرعه كشي 20 نفر در گروه آزمايش و 20 نفر گروه كنترل قرار گرفته و در مرحله پيش آزمون، به پرسشنامه سازگاري سينها و سينگ پاسخ دادند.دانشآموزانگروه آزمايشبه مدت 14 جلسه (هر هفته دو جلسه 5/1ساعته)، تحت آموزش مهارت هاي مقابله اي با رويكرد شناختي-رفتاري مثبت گرا(فريدنبرگ، b2010) قرار گرفته و گروه كنترل آموزشي را دريافت نكرد. يافته ها: نتايج بيانگر تفاوت معنادار سازگاري(اجتماعي، عاطفي و تحصيلي) در بين گروه آزمايش و كنترل در مرحله پس آزمون بود (01/0p<، 232/119F= ). نتيجه گيري: با توجه به يافته هاي فوق مي توان نتيجه گرفت كه آموزش مهارت هاي مقابله­اي با رويكرد شناختي-رفتاري مثبت گرا مي تواند به عنوان يك روش مداخله اي مفيد جهت افزايش سازگاري (اجتماعي، عاطفي و تحصيلي) و در نتيجه كارآمدي بهتر دانش آموزان داراي مشكلات سازگاري بكار رود.