واكاوي حكم الزام به جداسازي دوقلوهاي به هم چسبيده به منظور اعمال مجازات

با توجه به شرايط خاص دوقلوهاي به هم چسبيده در بسياري موارد اعمال مجازات بر هر يك از آنان تأثر ديگري را به دنبال خواهد داشت. اين امر در فرض بي گناهي يكي از قل ها يا اختلاف جرم آنان، اضرار بي گناه را به دنبال خواهد داشت. لذا يكي از اساسي ترين شروط در مشروعيت مجازات اين قسم از افراد، ممانعت از تأثير عقوبت بر قل غير مستحق مي باشد. در اين راستا جداسازي يكي از راهكارها در جهت فراهم آوردن امكان مجازات نسبت به آنان به شمار مي رود. مسأله اي كه بررسي آن در اين باب بسيار ضروري است، مشروعيت يا عدم مشروعيت الزام به جداسازي در فرض عدم رضايت قل غيرمستحق مي باشد. پژوهش حاضر به شيوه توصيفي تحليلي به بررسي اين موضوع مي پردازد، يافته هاي پژوهش حاكي از آن است كه اولاً الزام جداسازي به منظور اقامه حد در فرض عدم توبه يا تكرار جرم از سوي قل مجرم، مشروعيت مي يابد. ثانياً در حقوق فردي، مشروعيت الزام به جداسازي منوط بر عدم ضرر معتنابه نسبت به قل غير مستحق است. ثالثاً در حقوق عامه، بنابر تقدم مصلحت عامه بر مصلحت فردي، الزام بر جداسازي مشروع مي باشد. رابعاً در برخي موارد در ارتباط با دوقلوي به هم چسبيده، مرگ در حين جراحي جايگزين مجازات سالب حيات مي گردد.