تحليل حقوقي تباني عليه امنيت در ايران

در حقوق ايران تباني عليه امنيت به موجب قوانين جزايي و كيفري بمانند ماده 610 قانون مجازات اسلامي سال 1375 جرم ميباشد. لكن در حقوق ايران مفهوم، ماهيت و مصداق تباني ابهام دارد و رويۀ قضايي نيز با توجه به مشكلي كه در احراز و اثبات توافق هاي جزايي جمعي و جمعآوري دلايل و مدارك متقن عليه تباني كنندگان وجود دارد، در اين مورد تقريبا ساكت است و تحليل تباني بويژه در حقوق و رويه قضايي ايران بخوبي صورت نپذيرفته است. بدين امر اين مقاله با عنايت به اهميت تخلفات عليه امنيت ملي و كمبود جدي نظريهپردازي و تفسير علمي در اين باب، ابعاد حقوقي جرم تباني عليه امنيت ملي را بررسي نمود. مطابق بررسيها درخصوص جرم تباني، عناصر مادي اين جرم شامل: 1- توافق 2- دو نفر يا بيشتر و 3- فعل مشهود و ركن معنوي اين جرم علاوه بر قصد توافق، قصد عملي كردن آن است.