تأثير يادگيري الكترونيكي تعاملي بر دانش پرستاران مراقبت ويژه ICU در زمينه بيماري دليريوم

The Effect of Interactive E-learning on the Knowledge of ICU Nurses Regarding Delirium

زمينه و هدف: دليريوم يكي از حادترين و رايج‌ترين اختلالات شناختي با علل پيچيده در ميان بيماران بستري در بيمارستان مي‌باشد كه امروزه به عنوان يكي از معضلات شايع در بين بيماران بستري در بخش‌هاي مراقبت ويژه در سراسر جهان محسوب مي‌شود. از آن جا كه بيماران بستري در اين بخش‌ها در معرض بسياري از بيماري‌هاي فيزيولوژيك تهديدكننده زندگي قرار داشته و با چالش‌هاي بسياري دست به گريبانند، موجب گرديده تا روند مراقبت از اين بيماران براي پرستاران بسيار دشوار باشد. اين امر موجب شده است تا مديريت دليريوم را به عنوان يكي از اجزاي مهم مراقبت معمول در اين بيماران براي پرستاران بخش‌هاي مراقبت ويژه بسيار سخت و طاقت فرسا نمايد. بالا بودن ميزان ابتلا و شيوع اين اختلال در بخش‌هاي مراقبت ويژه، هر ساله هزينه‌هاي زيادي را بر سيستم بهداشتي و درماني كشورها و فشار مراقبتي زيادي را بر پرستاران تحميل مي‌نمايد و در نهايت منجر به بروز پيامدهاي متعدد زيان‌باري در افراد مبتلا مي‌گردد. عليرغم اهميت اين سندرم و در دسترس بودن ابزارهاي گوناگون غربالگري آن، مراقبت از اين بيماران توسط پرستاران در سطح پاييني قرار دارد. از آن جايي‌كه تيم پرستاري به عنوان يكي از اعضاي كليدي و مهم در بخش‌هاي مراقبت ويژه بوده و به طور دايم با بيماران در ارتباط هستند، مي‌توانند نقش مهمي در پيشگيري و پيامدهاي باليني و مديريت اين اختلال ايفاء نمايند زيرا راهبردهاي جلوگيري از بروز و ابتلا به دليريوم يا كوتاه شدن مدت آن با توجه به نوع مراقبت‌هاي ارايه شده توسط اين گروه حرفه‌اي كه به صورت تمام وقت بر بالين بيماران بدحال مراقبت‌هاي لازم را انجام مي‌دهند، بسيار مؤثر مي‌باشد. يكي از عوامل مرتبط با مراقبت ضعيف در بين پرستاران، كمبود دانش كافي و مؤثر براي شناسايي دليريوم است. بنابراين افزايش دانش آن‌ها مي‌تواند به شناسايي به موقع و مديريت صحيح و بهينه اين اختلال كمك نموده و در نهايت به جلوگيري از بروز عوارض پايدار، ناتواني و دمانس مغزي، اقامت طولاني مدت در بخش ويژه يا بيمارستان و كاهش مرگ كمك نمايد. اگرچه آموزش به عنوان يك عامل مهم از راهبردهاي پيشگيري و درمان دليريوم شناخته شده است، نوع و شيوه يادگيري و ياددهي و استفاده از روش‌هاي مختلف براي آموزش پرستاران در مورد دليريوم نيز مي‌تواند در اين امر تأثيرگذار باشد. امروزه پيشرفت‌هاي روزافزون در امر تكنولوژي آموزشي، موجب جايگزيني استفاده از روش‌هاي نوين به جاي روش‌هاي سنتي شده است. به دليل دسترسي آسان به محتواي آموزشي و استفاده از مكانيسم بازخورد تعاملي يادگيري الكترونيكي تعاملي به عنوان يك رويكرد جايگزين جهت آموزش به گروه‌هاي بزرگ توصيف شده و روشي انعطاف‌پذير و مقرون به صرفه‌تر از روش‌هاي آموزش سنتي را ارائه مي‌دهد. اين مطالعه با هدف تعيين تأثير يادگيري الكترونيك تعاملي بر دانش پرستاران مراقبت ويژه درخصوص دليريوم صورت گرفت. روش بررسي: اين مطالعه نيمه‌تجربي به روش پيش آزمون- پس آزمون با گروه كنترل بر روي 88 پرستار شاغل در بخش‌هاي مراقبت‌هاي ويژه دو بيمارستان آموزشي منتخب دانشگاه علوم پزشكي لرستان در سال 1398 كه به روش تمام شماري انتخاب شدند، انجام گرفت. در پژوهش حاضر به روش تمام شماري با توجه به معيار‌هاي ورود پرستاران از جامعه مورد پژوهش وارد مطالعه شدند و پس از كسب رضايت آگاهانه از نمونه‌هاي پژوهش، بيمارستان شهيد رحيمي به عنوان گروه مداخله و بيمارستان شهداء عشاير به عنوان گروه كنترل در نظر گرفته شد. به منظور جلوگيري از آلودگي يك بيمارستان به عنوان مداخله و ديگري به عنوان كنترل انتخاب شدند. مداخله شامل استفاده از محتواي يادگيري الكترونيكي تعاملي به صورت چهار خروجي نرم افزار Story line با موضوعات تعريف دليريوم، ويژگي‌هاي آن، علايم باليني، انواع دليريوم به مدت 16 دقيقه، عوامل مستعد‌كننده و تسريع‌كننده بيماري و راه‌هاي پيشگيري به مدت 20 دقيقه، درمان به مدت 23 دقيقه و راهبردهاي تشخيص و ابزارهاي غربالگري بيماري به مدت 22 دقيقه به انضمام سئوالات مرتبط با هر بخش بود. محتواي آموزشي بر روي سايت بيمارستاني كه به عنوان محيط مداخله در نظر گرفته شده بارگذاري و لينك آن به مدت دو ماه در اختيار پرستاران گروه مداخله قرار گرفت بلافاصله قبل و دو ماه پس از ورود به مطالعه، داده‌ها با استفاده از پرسشنامه دانش پرستاران در مورد دليريوم (DKQ) در دو گروه سنجيده شد. پس از جمع‌آوري داده‌ها، تحليل آن‌ها با استفاده از آزمون تي مستقل، تي زوجي، مجذور كاي اسكوئر، آزمون دقيق فيشر و اندازه اثر در نرم افزار SPSSنسخه 16 انجام شد. يافته‌ها: نتايج پژوهش نشان داد كه نمرات دانش پرستاران ICU و ابعاد آن پس از يادگيري به شيوه الكترونيكي تعاملي در گروه مداخله به طور معني‌داري در مقايسه با گروه كنترل بالاتر بود (001/0P<). در صورتي كه در گروه كنترل اختلاف نمرات بعد از يادگيري به شيوه الكترونيكي تعاملي نسبت به قبل از آن معني‌دار نبود (05/0

Background & Aims: Delirium is one of the most acute and prevalent cognitive disorders with complex causes among hospitalized patients and is also considered to be a common issue in the patients admitted to intensive care units (ICUs) worldwide. As the patients admitted to ICUs are exposed to numerous lifethreatening physiological diseases and health challenges, their care process is extremely difficult to nurses. As such, the management of delirium as an important component of the routine care of these patients is highly demanding and challenging for ICU nurses. The high incidence and prevalence of this disorder in ICUs imposes significant costs on the healthcare system of countries and is also a strain of care for nurses, which ultimately leads to numerous adverse consequences in the affected individuals. Despite the importance of this syndrome and availability of various screening tools, the care level of these patients by nurses is rather poor. Since the nursing team is a key element in ICUs and in constant contact with patients, nurses could play a key role in the prevention of the clinical consequences and management of delirium since the preventative strategies for the occurrence and development of delirium or shortening its duration is highly effective owing to the provided care by these healthcare professionals, who provide full-time care to critically ill patients. Lack of sufficient and effective knowledge regarding delirium is an important factor associated with poor nursing care to identify this disorder. Therefore, increasing their knowledge could help with the timely identification and accurate and optimal management of the disorder, which in turn prevent the permanent complications, disabilities, and cerebral dementia, lengthy ICU admission, and reducing the associated mortality. Although education is recognized as an important factor in delirium prevention and treatment strategies, the type and methods of education and use of various approaches to the training of nurses on delirium could also be effective in this regard. Today, the advancement in educational technology has prompted the use of new methods as an alternative to traditional methods. Considering the easy access to educational contents and use of interactive feedback mechanisms, interactive e-learning has been described as an alternative approach to the teaching of large groups and offers a more flexible and cost-effective method than traditional teaching methods. The present study aimed to assess the effects of interactive elearning on the knowledge of ICU nurses regarding delirium. Materials & Methods: This quasi-experimental study was conducted with a pretest-posttest design and a control group on 88 ICU nurses of two teaching hospitals affiliated to Lorestan University of Medical Sciences, Iran in 2019. The subjects were selected via counting sampling. Based on the sampling method and inclusion criteria of the study, the nurses were selected. After obtaining informed consent from the research units, Shahid Rahimi Hospital was selected as the intervention group, and Shohada Ashayer Hospital was considered as the control group. In order to prevent contamination, one hospital was selected as the intervention, and another was selected as the control. The intervention involved the use of interactive elearning contents in the form of four outputs of the Storyline software with various definitions of delirium and its characteristics, clinical symptoms, and types of delirium (16 minutes), as well as the predisposing and accelerating factors of the disease and preventive methods (20 minutes). In addition, the duration of the treatment was 23 minutes, and the diagnostic strategies and screening tools were presented for 22 minutes, along with the questions of each ward. The educational contents were uploaded on the hospital site that was considered as the intervention environment, and its link was provided to the nurses of the intervention group for two months. Immediately before and two months after enrollment, the obtained data were assessed using the delirium knowledge questionnaire (DKQ) in both groups. After data collection, data analysis was performed in SPSS version 16 using independent and paired t-test, Chi-square, Fisher's exact test, and effect size. Results: The knowledge scores of the ICU nurses and its dimensions were significantly higher in the intervention group compared to the control group after the interactive e-learning (P<0.001). However, no significant differences were observed in the control group in this regard after the interactive e-learning compared to before the intervention (P>0.05). In general, the effect of interactive e-learning on the knowledge of the intervention group (2.22 and 1.29) was 1.75, which showed the large effect of training on increasing the knowledge of the nurses in the intervention group compared to the control group. In addition, the changes in the total score of knowledge in the intervention group were more significant compared to the control group, so that education could increase the knowledge of the nurses. The higher effect size than 0.8 after the intervention in the total score and scores of the subscales of knowledge indicated the large impact of interactive e-learning on the increased knowledge of delirium and its subscales in the nurses. Conclusion: The results of the study showed the positive effect of interactive e-learning on the knowledge of the nurses in the intervention group compared to the control group working in the ICUs of the research environments. Therefore, the use of interactive e-learning was effective in improving the knowledge of the ICU nurses, and this educational method is recommended for the training of health workers, especially nurses and nursing students. Although the changes in knowledge scores and subscale scores of delirium symptoms, signs, and consequences were positive in both groups, the increase in the scores was more significant in the intervention group compared to the control group, which could be attributed to interactive e-learning. Although the knowledge score was observed to decrease in both subscales of the risk factors and causes of delirium and disease management and prevention strategies in the control group, the changes in the knowledge scores of the intervention group increased after training in these subscales. Therefore, the decreased knowledge score in the control group may be due to the lack of interactive e-learning, while the increase in the scores of the intervention group was attributed to interactive e-learning.