مروري كوتاه بر عوامل شلات كننده آهن به عنوان هدف دارويي اميدواركننده در درمان ليشمانيوز

A Mini-Review on Iron Chelating Agents as a Promising Therapeutic Target in Treatment of Leishmaniasis

با توجه به شيوع بالاي عفونت‌هاي ناشي از انگل ليشمانيا و مقاومت داروئي روزافزون و به تبع آن كاهش كيفيت درمان با داروهاي موجود، ايجاد راهكارهاي درماني جديد ضرورت پيدا كرده است. در روند درمان عفونت‌هاي ليشمانيايي، استراتژي مهم، حذف و ايجاد مرگ برنامه‌ريزي شده در فرم‌هاي متعدد انگل از بدن بوده كه تا كنون داروهاي متعددي با مكانيسم‌هاي اختصاصي شامل مهار آنزيم كليدي 14-آلفا-دمتيلاز، مهار پلي مريزاسيون ميكروتوبول‌هاي موثر در تقسيم سلولي، ايجاد راديكال‌هاي آزاد مخرب انگل، مهار روند هيدروليز قندها و اسيدهاي چرب و كاهش دسترسي انگل به ذخاير انرژي مانند ATP معرفي شده‌اند. تركيبات متعددي براي متابوليسم و بقاي انگل نياز بوده كه آهن از مهم‌ترين آن‌ها مي‌باشد. در اين مقاله مروري، تركيبات شلات كننده آهن به عنوان راهكار درماني جديد معرفي مي‌شود.

There is a high prevalence of infections caused by Leishmania parasites and increasing rate of drug resistance. Lack of successful treatment with existing drugs calls for new therapeutic approaches. The main strategy in treatment of leishmaniasis is creating apoptosis and eliminating different forms of the parasite. So far, numerous drugs with specific mechanisms including 14-α-demethylase enzyme inhibition, inhibition of tubulin polymerization and cell division, radical formation, inhibiting the glycolytic and hydrolysis of fatty acids, and reducing the parasite's access to energy reserves such as ATP have been introduced. Moreover, different mineral compounds especially iron are needed for metabolism and survival of the parasite. This review article introduces iron-chelating compounds as a new therapeutic approach in treatment of leishmaniasis.