بررسي ساختار منازعات و جابجايي گروه‌هاي قومي ساكن در شرق خوزستان و غرب كهگيلويه و بويراحمد و عوامل موثر بر آن

هدف اصلي پژوهش حاضر اين است كه ساختار جابجايي ميان بخشي از گروه‌هاي قومي در شرق خوزستان و عوامل موثر بر جابجايي آن‌ها را مورد واكاوي قرار دهد. اين تحقيق با استفاده از روش تحليلي – كيفي صورت گرفته است. نتايج حاصل از يافته‌ها نشان مي‌دهد كه در بسياري از مناطق شرق استان خوزستان تحركات جغرافيايي و مهاجرت رخ داده است كه ريشه در عوامل اجتماعي و اقتصادي متفاوتي دارد. در مناطق مهاجر پذير علاوه بر فرصت‌هاي شغلي مذكور در بخش كشاورزي و دامداري، امكان استخدام در شركت‌هاي پتروشيمي و نفت وجود دارد و اين به عنوان يكي از مهمترين آمال و خواست­هاي مهاجران مورد تأكيد پاسخگويان قرار گرفته است. بيشر جمعيت ساكن در مناطق شرقي استان خوزستان به گويشي مشابه لري تكلم مي‌كنند و از نظر آداب و رسوم و شيوه‌هاي رفتاري مشابهت بسياري ميان آنان و مهاجران وجود دارد. به دليل همين تشابهات و همساني‌هاي فرهنگي، مهاجران در مكان‌هاي جديد اسكان يافته خود احساس دوري و فاصله رواني اجتماعي نسبت به بوميان ندارند و تمايل بوميان نسبت به پذيرش اجتماعي آنان درون گروه‌هاي خود در حد بالايي است. حضور مهاجران در مراسمات و جشن­ها­ي بوميان منطقه و پيوندهاي ازدواج ميان آن‌ها دليلي بر تأييد اجتماعي طرفين نسبت به يكديگر است. هرچند كه گهگاه منازعات و درگيري‌هايي نيز ميان آنان رخ مي­دهد.